Debbie in Toulouse

debbie in frankrijk . blogspot . com

2008-11-18T19:14:00.002+01:00

Aangezien Toulouse alweer achter me ligt en de Provence en Eurocopter nu mijn bestemmingen zijn, vul ik deze blog niet meer aan.
Nieuwe verhalen, nieuwe foto's, een nieuwe blog te vinden op www.debbieinfrankrijk.blogspot.com !

Au revoir,
Debbie

Weekend van 19-21 september

2008-09-23T19:54:00.010+02:00

En nu dan de tekst bij onderstaande foto's ;-)

Afgelopen donderdagavond begon mijn weekend al: ik was bij François in Aix-en-Provence! Vrijdagmiddag was namelijk de opleveringsceremonie van de eerste helikopter van t bedrijf waar François werkt. En hiervoor was ik ook uitgenodigd, dus een lekker lang weekend ;-)
De ceremonie was prima geregeld: een demonstratie van het eerste productie-toestel en het prototype samen, en daarna nog een kleine show van het eerste toestel plus twee andere helikopters van t bedrijf dat m koopt. En daarna nog een toespraakje, drankje, hapje, en kletsen. Veel Eurocopter mensen, een aantal ken k al, en vooral veel handen geschud en kennis gemaakt (en o ja, ook alle namen weer vergeten... dat komt nog wel een keer!). Een leuke middag!

S avonds zijn François en ik naar t noorden vertrokken. Nou ja, noorden... richting Grenoble, dat zo'n beetje in de Alpen ligt. Na een koude, vochtige nacht, zijn we s ochtends vroeg in een dorpje dat St Hilaure du Touvet heet aangekomen. François had afgesproken om een nieuwe vleugel te proberen, maar doordat de startplaats de hele ochtend in de wolken lag (we waren op zo'n 1600 m hoogte), heeft ie niet kunnen opstijgen. Een andere keer proberen dus. De middag hebben we gekeken naar de acrobatie van de parapentisten, deltisten en zweefvliegtuigen. Aan t eind van de dag heb ik nog even inkopen gedaan: een parachute (ik vlieg altijd met een parachute voor het geval dat...), een radio en een kit waarmee ik een microfoon en oortje in mn helm kan stoppen om zo tijdens de vlucht met anderen kunnen praten. Noodzakelijke aankopen dus!
Zondagochtend werden we gewekt door luchtballonnen die op zo'n 50 m van onze tent gingen opstijgen! Zo'n 30 luchtballonnen die allemaal tegelijkertijd opstegen, daarna over ons heen vlogen en zich daarna prachtig in de lucht vermengden met de parapenten en delta's die ook vlogen. Een druk luchtruim, maar een prachtig plaatje!
Behalve acrobatische vluchten waren er ook de 'verkleedpartijen': de vliegers die zich verkleden, en ook soms hun parapente of delta aankleden. Zo was er een familie imker (de man) + bloem (de vrouw) + bijen (de 2 kleine kinderen). Helaas hebben we ze zondag niet kunnen zien vliegen, want de wind was te sterk... Maar er was ook muziek, een grote tweedehands- en nieuwe- delta's markt, en aan t eind van de middag nog een Swift die vloog: een toestel dat ligt tussen een delta en een zweefvliegtuig (dus een lichtgewicht zweefvliegtuigje waarmee je rennend kan opstijgen).

Zaterdag zijn we wel een probleem tegengekomen: de voorwielen van François' auto gaven vonken af! (gezien door de vrienden die achter ons reden) We stopten om te kijken wat t was, en toen bleek dat de wielen aan de binnenkant compleet zijn opgereden, dat er helemaal geen rubber meer over was en dat we op de ijzerdraad erin reden (vandaar de vonken...). Die waren een jaar oud (nieuw dus), maar doordat ze schuin stonden is t rubber aan de binnenkant helemaal weggesleten. Een niet-ongevaarlijke situatie, maar gelukkig waren we met vrienden dus de rest van t weekend hebben we alles met hun auto gedaan. Maar goed, hoe terug van Grenoble naar Aix (250 km)? François is bij een collega in Grenoble blijven slapen, wij zijn met zn drieën naar Aix gegaan om maandagochtend verder te rijden naar Toulouse. François heeft de wielen maandagochtend verwisseld, de banden recht laten zetten en is daarna terug gereden... Dat was niet helemaal de planning van t weekend, maar goed!

En deze week, mn laatste week in Toulouse: stress!!! Ik moet uiteraard mijn laatste werkzaamheden voor mn stage afmaken, waaronder morgen een reisje naar Filton (bij Bristol), Engeland! Morgenmiddag t vliegtuig, donderdag de hele dag vergaderingen, donderdagavond t vliegtuig naar Parijs, daarna de nachttrein naar Toulouse (aankomst 6.45...) en dan begint mn laatste stage-dag!
Ondertussen, mn kamer is nog een rommeltje, dat moet nog allemaal in dozen, tassen, zakken etc. En zaterdag delta-vliegen met s avonds een raclette (aardappels, vleeswaren en gesmolten kaas) met vrienden. Zondag mn laatste spullen inpakken, François neemt dan een deel mee direct naar Aix, en maandagochtend vertrek k met mn ouders naar Nederland!

Goed, dit zal wel mn laatste blog vanuit Toulouse zijn. Ik denk nog over een mooi concept voor een blog vanuit Aix... on verra (we zullen zien)!

Groeten aan iedereen en tot binnenkort in Nederland!
Debbie

Foto's weekend 19-21 september

2008-09-22T20:14:00.004+02:00

De Cabri G2's: prototype (wit) en eerste productie-helikopter + in een mooie lijn met de andere toestellen van de klant.

Een parapentist die met zijn havik vliegt (goed kijken op de linkerfoto!)

Nog een foto van de parapente en havik + een grote groep deltisten aan het klimmen om daarna acrobatische vluchten te maken.

Er was ook een "verkleedpartijtje": delta's en parapenten met aankledingen, zoals hierboven een familie als bloem, imker en de twee kinderen als bij (de imker en bijen zouden samen vliegen!) en rechts een parapente met een opblaasbare bloem achter zich aan.

En toen we zondagochtend wakker werden, zagen we dit: zo'n 30 luchtballonnen die opstegen, net boven ons hoofd! Echt prachtig! En aangezien er ook delta's en parapenten in de lucht waren, was t een vol plaatje van vliegende objecten....

Laatste loodjes

2008-09-15T20:07:00.009+02:00

Vanaf afgelopen donderdag is het koud in zuid-Frankrijk... daar had ik niet voor getekend! Goed, aan t eind van de middag was t nog zo'n 20 graden, maar dat is niet veel hier. Zeker na 2 maanden met een middaggemiddelde van makkelijk 30 graden, heeft iedereen (ik inclusief!) truien aan en praten we over de kou die zo opeens is gekomen... Ik weet t alles is relatief, en ik zou willen blij te kunnen zijn met 20 graden...
Genoeg geklaagd ;-) Binnenkort is mn stage alweer voorbij, de weken gaan nu redelijk snel voorbij, kheb al van een aantal vrienden afscheid moeten nemen, en de komende weken zitten ook goed volgeboekt. Een snelle update: eind augustus is mijn broertje, Elwin, op vakantie geweest bij François en mij. Eerst een paar dagen Aix-en-Provence, een weekendje richting Alpen met zn drieën (kanoën in de Gorges du Verdon! helaas, geen foto's...), en daarna naar Toulouse. Daar een prima week gehad: de avonden geprofiteerd van een witte wijn uit de regio van Toulouse (Tariquet), een bier-bar, erg lekker ijs. En een dagje naar Foix, een dorpje in de Pyreneeën. Een goede lunch (3 gangen, en wijn...), het kasteel bezoeken, en de dag vloog om. Op zaterdag hebben Elwin en ik allebei gevlogen, Elwin met mn leraar samen (dat was toch wel lastig, Frans-Nederlands zonder veel woordenkenns van beide kanten, maar alles ging goed en Elwin vond t fantastisch) en ik onder een nieuwe vleugel. En zondagochtend, in de vroegte naar t vliegveld, einde vakantie. Helaas, maar mooi was t wel!

En nu, mn ouders op vakantie. Bij Perpignan in de buurt (dat ligt zo'n 200 km hier vandaan), en later dichterbij Toulouse, in St Antonin noble val, waar ik nog wel eens vlieg (is een mooi stadje met veel te doen in de omgeving!). Afgelopen zaterdag was t weer voor t 2e opeenvolgende weekend te slecht om te vliegen, dus een rustig dagje in Toulouse voor mij. En gisteren, zondag, ben ik naar Narbonne gegaan, waar ik met mn ouders had afgesproken. Met zn drieën hebben we een fijne dag gehad: lekker lunchen, de kathedraal van Narbonne bekijken, daarna in de auto naar een klooster waarvan we niet eens wisten dat ie toeristisch was! Maar dit enigszins bekende
klooster (Abbaye de Fontfroide; veel info op www.fontfroide.com) was echt goed onderhouden, mooi, en de gids vertelde een uur lang interessante verhalen over hoe de monniken er hebben geleefd en wat er in de eeuwen (vanaf 1093!) is gebeurd. Een interessant bezoek! S avonds weer een prima diner, en daarna net op tijd voor de trein terug naar Toulouse.

Nog 2 weekjes stage, laatste dingen afronden, eindpresentatie voorbereiden en thuis mijn spullen inpakken. Komend weekend met Francois naar een vol-libre-festival (vol libre = delta, parapente, zweefvliegen) in de Alpen, en het weekend daarop hopelijk goed genoeg weer om te vliegen, afscheid nemen van vrienden, mn laatste spullen inpakken, en dan naar Nederland.

Tot binnenkort!
Debbie

Het kasteel van Foix.

De kathedraal van Narbonne.

Het klooster Fontfroide.

Binnentuin van het klooster Fontfroide + 3 kleuren bloemkool.

Vakantie Spanje

2008-08-17T17:40:00.034+02:00

De afgelopen week zijn François en ik op vakantie geweest in Spanje: in Torla en Agèr. Torla ligt net over de Spaans-Franse grens in de Pyreneën en dit bergdorpje wordt vooral bezocht door toeristen die graag in de Ordesa-vallei willen wandelen; een nationaal park dat er net naast ligt. Agèr is een delta-site waar François een mooie wandeling wist, die we hebben gemaakt.

Zaterdag: Toulouse – Val Louron. Aan t eind van de middag heb k Romi achter gelaten bij een vriend om naar Val Louron te vertrekken, een delta-site vlak bij de grens waar François had gevlogen.

Zondag: Val Louron-Torla. Via Aínsa zijn we naar Torla gereden. Onderweg zijn we gestopt bij een stuwmeer waarin een dorpje ten onder is gegaan: de Spanjaarden hebben ooit besloten dat juist die ene plek wel goed was voor dit stuwmeer; helaas dus voor de bewoners van t dorpje dat net op die plek lag… De kerktoren steekt nog altijd boven het waterniveau uit!

Maandag: Torla-La Cuta (6h). Vanaf Torla vertrekken we -lopend- richting de ‘berg’ die La Cuta heet, een hoogteverschil van zo’n 1160 meter (beginnend op 980, hoogste punt 2140). Bedoeling was om via de Vallé d'Ordesa terug te lopen, maar de bewolking hing behoorlijk laag en vanaf 2000 m zaten we zelfs in de bewolking. Aangezien we de route niet kenden, en wisten dan het eventueel zou kunnen gaan onweren, hebben we besloten om te keren en dezelfde weg terug te nemen. Een wandeling van 6 uur die jammer genoeg deels in de bewolking wegviel... Wel een idee gekregen van de omgeving en ideeën opgedaan voor verdere wandelingen. En, aangezien ik niet zo gewend ben om te wandelen, een goede opmars voor de rest van de vakantie!

Dinsdag: Vallé d'Ordesa (8,5h). Met een shuttle-bus gaan we naar het nationale park 'Ordesa y Monte Perdido'. Daar aangekomen is t nog bewolkt en zien we nog niet veel van de prachtige canyon. We beginnen de wandeling met een enorme klim: 600 meter hoogteverschil overwinnen! Zandpaadjes en over rotsen klauteren in een bos. Heel mooi en heel vermoeiend tegelijkertijd. Eenmaal op t goede niveau aangekomen werden we beloond met een mooi uitzicht over de vallei, alhoewel t nog steeds bewolkt was (niet goed voor mooie foto's...). Daarna de vallei gevolgd, maar op 600 meter hoogte, dus een goed uitzicht: een super-route! Vervolgens tot de vallei afgedaald waar we hebben gelunchd en toen weer opgepakt richting een refugio (berghut) vanaf waar je naar de Monte Perdido zou kunnen klimmen. We hebben de berghut niet helemaal gehaald (we moesten nog terug en de bewolking zag er niet heel goed uit), maar vanaf deze oostelijke kant van de vallei hadden we wel een prachtig uitzicht over de hele vallei. De zon deed nu soms ook mee, dus gelukkig hebben we nog wat mooie foto's kunnen maken! Na 5,5 uur wandelen dus teruggekeerd, en door de vallei teruggelopen, wat mooi was, maar wel erg lang ;-) Uiteindelijk hebben we zo'n 8,5 uur gelopen (pauzes niet meegeteld) en bij terugkomst hebben we lekker met de voeten omhoog een boek gelezen, na de douche (koud!) een biertje (ook koud!) genomen en daarna lekker in een restaurantje gegeten! Een prachtige dag!

Woensdag: Deshabitado (8h). Nadat we s ochtends weer t ontbijt hadden genomen in een cafétje, zijn we in de auto gestapt richting het dorpje Giral. Dat is een verlaten dorpje, en we hebben een wandeling gemaakt langs 5 verlaten dorpjes. In dit gebied leefden zo'n 70 jaar geleden nog 300 mensen, nu zijn er nog 3 of 4 (dat weten ze niet eens!) over. Tenminste, dat staat op de borden. Oorzaak: om erosie tegen te gaan in dit bergachtige gebied hebben ze bomen geplant, ook op de akkers van de boeren die er woonden. Zonder werk zijn ze weggetrokken, de dorpen leeg achterlatend. We hebben hierin een vrij lange wandeling gemaakt, niet zozeer zwaar door hoogteverschillen (maar 500 m) ;-) maar wel doordat t gewoonweg een lange tocht was. Een rare wandeling: van de 5 verlaten dorpen waren er maar 2 echt verlaten... In t 2e dorp waren jongeren ingetrokken, krakers dus die in alle rust willen wonen (ok, drugs willen gebruiken?!). We voelden ons niet 100% op ons gemak hier, alhoewel een jonge vrouw ons vriendelijk vroeg of we de weg kenden. Doorgelopen en t 3e dorp was wel echt verlaten, dus daar een lunchpauze gehouden. Twas raar om aan te komen in een dorp waar je niemand verwacht en waar toch mensen blijken te wonen, maar ook vreemd om in een echt verlaten dorp met prachtige huizen rond te lopen. Door de bossen naar t 4e dorp gelopen, waar iemand woonde die op borden aangaf anarchist te zijn :-). Ook maar snel voorbij gelopen dus. In het 5e dorp woonden 'normale mensen' voorzover we weten: een groententuintje, een zonnepaneel en een auto naast de deur. Aan t eind van de 8 uur durende wandeling waren we blij bij de auto aan te komen en rustig aan te kunnen doen in de avond.

Donderdag: Torla-Huesca-Agèr. S ochtends wat later opgestaan (niet om 7 uur zoals de 3 voorgaande dagen) en na t ontbijt naar Huesca gereden. Onderweg zijn we duidelijk een groot contrast tussen de Spaanse dorpjes en steden tegengekomen: de dorpjes zijn oud, vervallen, soms half-leegstaand, niet-onderhouden en er is niet veel meer te vinden (werk, winkels etc). De steden daarentegen zijn "Amerikaans": brede straten en trottoirs in blokken, parken, en overal winkeltjes (die door een of ander feest vrijwel allemaal gesloten waren...). In Agèr aangekomen zijn we naar de startsplaats voor t delta-vliegen gereden, vanaf waar we een prachtig uitzicht over de vallei hadden.

Vrijdag: Corça-La Puente de Montañana (6h). S ochtends in de rij bij de bakker voor t ontbijt, en daarna onderweg naar Corça, een dorpje van 15 huizen waar de weg ophoudt. Vanaf daar langs een stuwmeer richting de canyon gelopen. Dat daalde en steeg een beetje, maar niet meer dan zo'n 300m. We kwamen uit in het smalste deel van de canyon waar t stenen- en zandpad overging in een uitgehakt pad in de rotswand. Dat wil zeggen: een pad van ruim een meter breed met een stalen koord aan de rotswand om je nog enigszins veilig te voelen. O ja, ernaast was dus een rotswand van 40m... Op dat soort momenten ben ik wel blij met François die nuchter vraagt of mn veters goed vast zitten, en me elke 5 minuten eraan herinnert goed het koord vast te houden (enigszins overbodig, maar wel fijn). Rustig aan lopend, en goed uitkijkend (en dat doet echt niet iedereen!) kwamen we aan op een vlakker stuk, waar we hebben gelunchd. Daarna dezelfde weg terug. We waren moe en het was warm (het was zowaar zonnig!) dus hebben we lekker uitgerust aan de waterkant van het stuwmeer. Voeten laten afkoelen (twas wat fris om te zwemmen) en s avonds weer een restaurantje voordat we op dunne matjes hebben geslapen, aangezien t goed-slapende, dikke luchtbed een gaatje had opgelopen... :S

Zaterdag: Agèr-Toulouse. Een korte wandeling (oke, 2h) over de bergketen naast Agèr, waar dus ook gevlogen kan worden. Het was koud, niet meer dan 10 graden, maar wel met een onwijs goed uitzicht van minstens 200 km. We hebben nog wat gepraat met de brandweerman die op de uitkijk staat en naar eventuele vuren zoekt tussen de Pyreneeën en de bergketens vlak voor Barcelona. Daarna op de terugweg, door de Pyreneeën, naar Toulouse. In Toulouse nog een prima restaurant gedaan, en zo de vakantie afgesloten.

Genoeg geschreven nu! Kheb t nog niet eens gehad over de vervelende, herrie-makende Nederlanders op de camping (het spijt me, maar t was echt waar), over de ontzettende goedkope benzine (1,10 euro voor 1 l euro95) of over de rare etensstijl van de Spanjaarden (ontbijt: sandwich, lunch: sandwich, diner: sandwich...), maar het is wel even genoeg :-)

Groetjes,
Debbie en Francois

Et pour ceux qui ne parlent pas (encore) Néerlandais, un petit résumé en Français :

François et moi, nous sommes partis pour l'Espagne dimanche dernier. Depuis Val Louron, où François avait volé le samedi, on a fait un peu de route via Aínsa et jusqu'à Torla (à 15 km de la frontière Français-Espagnol, dans le sud de Gavarnie).

Lundi: Torla - La Cuta (6h). On est partis pour une première rando juste derrière le camping, en montant sur une grande butte (2236m) qui s'appelle La Cuta. Un dénivelé de 1160m en 6h (aller-retour), un bon début de nos vacances! Arrivant vers le sommet, il y avait deux 'miradors', des points-de-vues, même un panneau montrant les montagnes devant nous, mais on n'a rien vu: on était dans les nuages! On est retournés et on a pris un bon diner à Torla.

Mardi: Vallé d'Ordesa (8,5h). On part tôt le matin en navette pour le parc national de 'Vallé d'Ordesa y Monte Perdido'. Il fait encore nuageux, mais ça a l'air de s'améliorer. On part directement avec la partie le plus dur: on monte 600m en 1km! Bien raid donc, on monte en zig-zag sur le pente, et on arrive en haut après 1h / 1,5h. Le mirador ne donne pas encore la vue qu'on avait espéré, car les nuages ne sont pas encore disparus. On part sur le route qui allonge le vallée, en descendant très lentement (400m en 7 km) et avec un peu de soleil on vois bien les couleurs de la vallée: rouge, vert en gris; c'était magnifique! Au bout de la vallée, on trouve une cascade superbe où il y a beaucoup de monde. Après la pause de midi, on monte encore un peu, en direction du refuge de Góriz, qui est en route pour la montée sur le Mont Perdu. Il n'y a plus d'arbres, ni arbrustes, ni rien. Que des rochers et des herbes: vraiment dans les montagnes! De plus, d'ici on avait une très bonne vue sur la vallée qui était maintenent même plus impressionante. On redescend, et retourne via le chemin en bas dans la vallée. Une route encore bien longue, mais joli aussi, à côté d'une petitie rivière et plusieurs cascades. C'était encore longue: 7 km, ce qu'on a fait en presque 2 heures (en doublant tout le monde!). Une superbalade: longue et fatiguant mais vraiment magnifique!

Mercredi: Deshabitado (7h). On décide de faire un tour visitant 5 villages abondonés. Dans cette région ils ont plantés des arbres pour lutter contre l'érosion. Les agriculteurs n'avait donc plus de champs et sont partis, laissant les jolies maisons et villages derrière. Pour nous, c'était une balade un peu bizarre: déjà d'être dans un village tout abondoné est étrange. Mais on n'avait pas attendu de retrouvrer 3 villages habités: le premier avec des jeunes (pour faire la fête, on pense!), le second avec un anarchist (qu'on a laissé tout seul...) et le troisième avec des personnes 'normales' avec un jardin potager, un panneau solaire et des voitures. En totale, c'était un joli route dans les fôrets, mais surtout étrange!

Jeudi: Torla-Huesca-Agèr. On part quand il commence de pleuvoir ;-) en voiture pour Huesca, une grande ville. On l'a trouvé moche, à l'americaine, et pas spèciale du tout... Donc, on est continués sur une petite route et on s'est arrêtés dans 2 petites villages: moitié abandonnés, des maisons superb à côté des maisons qui sont en train de tomber en ruïne; étrange pour ma part. Après encore un peu de route, on arrive à Agèr où on a monté sur le décollage delta, puis mangé dans le seul bon resto dans la petite village...

Vendredi: Corça (6h). Après le petit-déj, on prend le voiture pour Corça, une village de 15 maisons où la route s'arrête. On part donc aux pieds sur le chemin qui allonge le lac de barrage et qui se sert jusqu'à une corniche jolie. La dernière partie de la route se fait avec le falaise juste à côté (corde pour se tenir, chemin d'1 m en largueur). Après qu'on avait pris le déjeuner à côté de la rivière, on retourne sur le même chemin. Puis on descend jusqu'au lac où on a refroidi nos pieds :-)

Samedi: crête de décollage d'Agèr (2h) + retour. On a fait une petite rando sur le crête d'Agèr; il faissait froid, mais la vue était superbe: on pouvait voir les Pyreneés très bien, et jusqu'aux montagnes juste avant Barcelone (vue de 200 km). La route de retour: il pleuvait... dommage que les vacances était déjà fini...

Heureusement on a encore les photos: voyez-les ci-dessous (sous le nom 'Foto's Vakantie Spanje'; photos vacances Espagne en Néerlandais...).

Foto's vakantie Spanje

2008-08-17T16:51:00.021+02:00

François en ik + op de camping

Een schaapsherder met zn kudde (onderweg)

Een waterval (wandeling Torla - La Cuta) + onderweg

Eindelijk bij het uitkijkpunt aangekomen, was de bewolking dicht genoeg om niets te zien!

De Vallé d'Ordesa vanaf de zuidelijke kant op ongeveer 2000 meter hoogte (vallei is op 1400 m).

Aan de oostkant van de vallei loopt een pad omhoog, om richting de Monte Perdido (3355 m) te klimmen. We zijn in de richting van de berghut geklommen en werden beloond met dit prachtige uitzicht over de vallei.

Alweer op de terugweg, uitzicht over de vallei + het riviertje dat in de vallei liep had prachtige watervallen.

Route langs verlaten dorpjes.

Een verlaten dorpje midden in t bos + goed voorbereid op de zon (die iets tegenviel, behalve deze dag, dus ik was blij met mn hoedje!)

Onderweg kwamen we de huid van een slang tegen (ongevaarlijke, volgens François). We hebben toen maar goed geluid gemaakt om m weg te jagen + wij tweeën tijdens een lunchpauze.

Een welverdiend biertje na een lange wandeling!

In de canyon van Agèr, net naast een meer van prachtig blauw water + over deze paadjes hebben we ook gelopen: wel goed vasthouden!

De canyon bij Agèr.

Zonsondergang vanaf de delta-site...

Lourdes en Tarbes

2008-08-06T19:14:00.005+02:00

Afgelopen zondag ben ik met Justin (vriend uit Delft die net is aangekomen voor een maandje Toulouse) naar Lourdes en Tarbes geweest. Een dagje uit naar een Franse toeristentrekker (Lourdes dan, Tarbes is niet echt een toeristenstad).

Wat is het mysterie van Lourdes? Tussen februari en juli 1858 is Maria 18 keer aan een zekere Bernadette verschenen in de 'grotte de Massabielle'. Ze heeft haar gezegd dat ze een bron moest slaan op een zekere plek (nu het bekende Lourdes-water) en dat ze de Maagd Maria was.
En hoe ziet dat er nu uit? Ten eerste, druk. Er komen jaarlijks zo'n 6 miljoen mensen op Lourdes af, waarvan ongeveer 50 000 mensen komen om genezen te worden. Dit jaar zouden er nog meer mensen moeten komen (10 miljoen?!), omdat het 150 jaar geleden is dat Maria aan Bernadette is verschenen. Er zijn 2 kerken vlak naast elkaar gebouwd, de een iets hoger dan de ander, en in de kerken hangen vele platen waarop mensen Bernadette en Maria bedankt worden voor genezing. Er naast ligt nog een enorme ondergrondse basiliek, die plaats zou bieden aan wel 20 000 mensen! Achter deze kerken ligt de grot, waar mensen langs lopen om het steen aan te raken. En er zijn kranen voor het Lourdes-water wat, volgens de legende, genezing zou bieden. Overigens, het water is onderzocht en zou geen andere eigenschappen hebben dan water uit andere bronnen in de buurt. Het water is gratis te tappen (en sommigen doen dat in grote hoeveelheden: 10 liter is niet vreemd), maar de winkels in de stad maken wel wat winst op de verkochte Lourdes-flessen.
Naast de kranen en de grot, liggen nog 2 onderdelen, wat mij betreft de meest indrukwekkend: de "bushokjes" voor de kaarsen en de zwembaden. Aangezien Bernadette telkens een kaars mee nam naar de grot, doen de pelgrims dit nu ook. Kleine kaarsen (30 cm hoog, smal, voor onze begrippen niet echt klein) tot aan enorme kaarsen van 2 meter lang met zeker 10 cm diameter. In totaal wordt er in Lourdes jaarlijks 700 ton (!!!) aan kaarsvet opgebrand! Dit gebeurd in een soort "bushokjes" (zie foto) en er zijn 4 mensen speciaal aangenomen om dit proces goed te laten verlopen. Zomers zijn er te veel kaarsen, dus s avonds worden overige kaarsen uitgemaakt en bewaard, waarna deze 4 personnen zich in de winter bezighouden met het opbranden van deze kaarsen: 4 ton per dag! Een indrukwekkend geheel. Daarnaast lagen de zwembaden. We hebben er niet veel van kunnen zien, want de baden zelf liggen zo'n beetje in de berg, met lange wachtrijen net erbuiten. De ingangen (mannen, vrouwen, zieken) zijn goed afgeschermd, zodat we niet kunnen zien hoe dat er verder aan toe gaat. De foto's zullen wat meer laten zien van deze pelgrimsstad.
Na Lourdes zijn we nog even naar Tarbes gegaan (lag op de terugweg), waar we ten eerste een heel lekker ijsje hebben gegeten. Daarna zijn we naar de Jardin Massey gegaan, een prachtige tuin, ruim opgezet, met vele verschillende bomen, planten, kleine riviertjes, een klein treintje voor de kinderen (met een oude man voorop!) en zelfs een concert. Hier hebben we wat rondgewandeld, geluisterd naar t concert en vooral foto's gemaakt. Hieronder een selectie :-)

Aanstaande zaterdag weer vliegen en komende zondagochtend vertrek k met François op vakantie naar Noord-Spanje! Over 2 weekjes dus een blog met flink wat foto's!

De drukke straten met allerlei winkels en hotels + de twee kerken, boven elkaar (bovenste iets naar achteren geplaatst)

De kaarsen-"bushokjes" en de enorme hoeveelheiden kaarsen

De grot waar Maria aan Bernadette zou zijn verschenen + de kranen voor Lourdes-water

Het Lourdes-terrein (onder het grote grasveld ligt de basiliek!) + ik bij een fontein in Tarbes

De Jardin Massey in Tarbes

Video delta-vlucht

2008-08-04T20:32:00.003+02:00

Hieronder een video van mn 20e delta-vlucht!

Eurocopter

2008-07-30T21:41:00.016+02:00

Waar ik al sinds een paar weken mee bezig was, maar wat pas vandaag zeker is geworden: ik zal mijn afstudeerstage bij Eurocopter in Marignane (bij Marseille) gaan doen!
De volgende etappe in mijn Franse carrière zal zich dus in Zuid-Frankrijk gaan afspelen! En dat betekent ook dat François en ik vanaf (waarschijnlijk) begin november gaan samenwonen :-)
Een sollicitatiebrief, vervolgens een sollicitatiegesprek, daarna anderhalve week wachttijd omdat er een beveilingingsonderzoek naar me moest worden gedaan (er worden ook militaire toestellen gemaakt, en ik ben natuurlijk geen Française) en vandaag dan eindelijk een telefoontje met dit goede nieuws!
Ik zal 10 maanden aan een optimalizatie werken van de aerodynamica en aeromechanica programma's die bij Eurocopter worden gebruikt.

En verder: afgelopen weekend hebben we François' verjaardag gevierd, maar helaas niet kunnen vliegen (hele week lekker weer, behalve in t weekend....) .
Op mn werk gaat t zo zn gangetje, kheb wel wat werk te doen: patenten schrijven (waar k uiteraard niets over kan vertellen), een analyse maken over de voordelen van het systeem en statistieken over taxiënde vliegtuigen opzoeken.
Komend weekend hopelijk wel delta-vliegen, Romi komt volgende week bij mij (François heeft 2 weken vakantie en gaat die week vliegen in Spanje) en de week daarop gaan François en ik samen op vakantie naar t noorden van Spanje :D

Een heel lekker taartje voor François' verjaardag afgelopen weekend!

En enkele foto's van François en Romi ;-)

Een lang weekend in de Alpen

2008-07-15T19:50:00.008+02:00

Doordat 14 juli een feestdag is, hadden we een lekker lang weekend. Een weekendje Laragne waar François op zondag heeft gevlogen en waar we op zaterdag en maandag wandeltochten hebben gemaakt. Zaterdag bij de Pic de Bure in de buurt, een tocht van 5 uur, dan weer opwaarts, dan weer wat afdalend. Niemand tegengekomen en dus heerlijk in de prachtige natuur die sterk wisselde gewandeld. Aan t eind van een regen-/onweer-/hagelbui meegepakt, die niet echt aangenaam was (hagelstenen van een halve centimeter...) en vooral voor glibberige paden zorgde. Niet fijn, maar je moet toch terug. Toch, twas echt een super-wandeling, een aanrader voor iedereen die van natuur en een flinke tocht houdt!

Maandag hebben we om de Montagne d'Aujour heen gelopen op een hoogte van zo'n 1500 meter. We begonnen op ongeveer 1000 meter hoogte, dus twas een lekkere klim. Daarna een relatief vlak stuk (om de berg heen) en vervolgens langzaam dalend (langs een meer in de bergen). Langs allerlei watertjes, rotspartijen, enorme bomen, een stuk afgebrand bos, paarden en koeien die loslopen. Twaren fantastische tochten, dat gaan we vaker doen!

En ze heet...

2008-07-07T22:02:00.006+02:00

Romi.

Sinds afgelopen woensdag heeft François (en ik dus ook een beetje) een katje! Onderstaande foto's laten wel zien hoe schattig ze is! Ze heeft Romi, vernoemd naar Roland, François' collega die m dit poesje heeft gegeven, en naar Minoes, want dat vond François wel een mooie kattennaam ;-)

De eerste avond heeft ze werkelijk waar niet bewogen, uit angst voor al t onbekende. De tweede avond heeft ze een continu klaaglijk gemiauw laten horen en de derde nacht was ze fanatiek aan t spelen in de slaapkamer... Ze weet de kattenbak te vinden, maar poept s nachts nog graag op t bed, dus makkelijk heeft François (en ik ook afgelopen weekend) het nog niet. Maar ze maakt t helemaal goed met r liefje kopje en als ze begint te miauwen als we opeens de kamer uitlopen en ze ons niet meer ziet. Ondertussen kunnen we dr oppakken en aanhalen, en zonder plotseling bewegingen komt ze steeds langer en dichterbij. Dat gaat dus de goede kant op!

Voorlopig vindt Romi t nog heerlijk om zich te verstoppen (we hebben al een aantal echt goed gezocht!), bijvoorbeeld op François dictaten... :-)

Vorig weekend heb ik mn delta-theorie-examen gedaan en gehaald! :-) Alles in t Frans en aangezien ik vooraf geen kennis had over het weer, vliegregels en besturing was t niet heel makkelijk, dus k ben extra blij t in 1 keer te hebben gehaald!

Zaterdagmiddag hebben we daarna lekker 2 keer gevlogen, prachtige vluchten. En s avonds hebben we met de club een goede barbeque gehouden!

Op zondag zijn we niet gaan vliegen (iedereen was nog moe van t feestje van zaterdagavond....), maar François en Cédric (delta-vriend) hebben op de school wat vluchtjes gemaakt. Ik heb me vermaakt met t nemen van wat foto's.

En hieronder dan een foto van t clubhuis en van de vleugel-opslag.

Le poisson d'avril

2008-06-02T20:40:00.003+02:00

Vorig weekend vroeg ik aan Francois of hij 'poison' [pwazon] wilde eten. Nee, antwoorde hij... Huh? Wil je geen vis eten... Maar ik heb vis gekocht voor vanavond... Wat nu? Nee, zei Francois, ik wil geen poison, maar wel poisson [pwasson]... Oeps! De eerste is namelijk gif, de tweede vis! Oke, daar was ik het dus wel mee eens.
Maar vandaag, toen ik weer eens in mn woordenboek zat te bladeren voor een goede vertaling, kwam ik de volgende dingen tegen: kanunnik, noodruftig en ketelmuziek. Dit is geen Frans, maar Nederlands! Nou ben ik al een tijdje niet meer in Nederland geweest, maar ik heb toch niet het idee dat dat de reden is dat ik deze Nederlandse woorden niet ken... Iemand een suggestie? Overigens, in t Frans zijn t respectievelijk un chanoine, indigent et un charivari... ook niet veel beter!
En wisten jullie dat 'le poisson d'avril' (de april-vis) een 1 april grap is? Op 1 april liepen er dus echt mensen rond met een papieren vis op de rug :-)
Laatste leuke woordspeling, in t Frans heet email 'courriel' (tja, je zou toch een Engels woord in je taal opnemen!), en verder moet je ook even weten dat het woord 'pourri' zoiets als bedorven betekent. Dat hebben de Fransen, heel slim, gecombineerd tot 'pourriel'. En wat dat is? Spam natuurlijk! Dat vind ik dan wel weer mooi gevonden!

Goed, genoeg Frans, volgende blog weer helemaal in t Nederlands!

Groetjes, Debbie

Ps. hier is t al een aantal weken (!) niet echt goed weer... En aangezien de meeste leuke dingen hier in de buitenlucht gebeuren, is dat wel heel jammer! Geen fijne foto's dus, geen toffe verhalen. Niet dat ik me verveel (mn computer geeft genoeg problemen!), maar ik wil volgend weekend er wel echt weer op uit trekken...

Slecht weer, fijn weekend

2008-05-25T20:30:00.008+02:00

Ondanks dat Toulouse lekker zuidelijk gelegen is en warme (hete?!) zomers heeft, valt dat toch nog toe, en vooral het afgelopen weekend behoorlijk tegen. Langdurige regenbuien (oke, niet dat t echt hard regent), onweer en de hele tijd bewolkt. Deltavliegen konden we dus wel vergeten, en de vliegshow georganiseerd door de Toulousaine hogescholen, waaronder ENSICA, liep t risico in t water te vallen...

En toch, Francois en ik hebben een fijn weekend gehad! Hoe? Door er op uit te trekken, een beetje regen te accepteren en dan: lekker lunchen in een café, daarna een yoga-broek kopen (aan de kassa opeens €8 ipv €13...?! prima!) en dan een goede wandeling (beetje regen) om naar t Natuur-Historisch museum te gaan. Dit museum is in februari heropend en is nu echt een top-museum! We zijn begonnen met de mineralen (glinsterend, in allerlei kleuren), daarna uitleg over vulkanen (met kleine 'huisjes' waarin de gevolgen van elk getal op de schaal van Richter werd uitgelegd), een indrukwekkende collectie opgezette dieren, fossielen (en echt mooie) en een tuin met allerlei bijzondere planten. Dat is dus even heel snel opgeschreven, maar ze hebben ons daar toch mooi een goede 3 uur bezig gehouden!
Daarna op naar Place St. Georges, waar een fijne 'salon de thé' zich bevindt. Genoten (heel tijdelijk in de zon!) van een lekkere thee en nog lekkerdere bananen-chocolade-kaneel taart ;-)
En daarna door naar t Place du Capitole, waar we met héél veel anderen de rugby-wedstrijd Toulouse-Munster (provincie in Ierland) hebben gekeken op een groot scherm. Toen geen regen meer, maar ook geen zonneschijn: Toulouse heeft niet gewonnnen...
Na een klein wandelingetje naast de Garonne (rivier in Toulouse) de metro (toen rustiger) gepakt om thuis te eten... een lange, fijne dag zat er weer op!

En vandaag, weer regen, veel bewolking... maar goed, de AirExpo (vliegshow georganiseerd door studenten) was wel vandaag... dus met de metro, naar een bus, naar de vliegbasis Francazal. Daar stonden al een goed aantal vliegtuigen ons op te wachten :-)
Door de laaghangende bewolking (begin middag niet meer dan ca. 80 meter, later zo'n 130 meter.. nog niet veel!) waren de vliegshows wel wat minder, maar ondanks dat hebben de piloten echt hun best gedaan toch interessante shows weg te geven. En geslaagd!
De toppers: de CriCri, een vliegtuigje dat 85 kg weegt (zonder piloot natuurlijk!) en de enige was die toch een looping kon maken! Een indrukwekkende mini!
De Breguet XIV, een vliegtuig uit 1916, was in replica nagebouwd en heeft ook een show gegeven, oude technologie, maar wel mooi om te zien, vooral in de lucht!
En mijn persoonlijke favoriet, omdat ie zo mooi en lelijk tegelijkertijd is: de Airbus Beluga. Dit vliegtuig wordt gebruikt om vliegtuigrompen in te vervoeren, oftewel: een immens groot vliegtuig.

Al met al een verregend, maar toch fijn weekend. Khoop dat dat t in Nederland een minder verregend maar even-fijn weekend is geweest!

Groetjes,
Debbie

Een heel oud vliegtuig met een hond slapend op de stoel... + de propellor van een ATR 72

De CriCri + een DC-3 (deze kant was Nederlands, de andere kant Frans, een KLM-Air France combi)

De Breguet XIV, een replica van t vliegtuig uit 1916!

De OV-10 Bronco, goed wendbaar en met 2 propellor-motoren lekker luidruchtig + de Beluga!

Een verregend, maar fijn weekend!

Lange weekenden

2008-05-13T18:16:00.005+02:00

In Frankrijk is niet alleen donderdag 1 mei een nationale feestdag, ook op donderdag 8 mei (Franse Bevrijdingsdag) en maandag 12 mei wordt er niet gewerkt. En aangezien de Fransen liever níet dan wél werken (daar zijn ze sterker in dan Nederlanders, er is niet voor niets een 35 urige werkweek hier), nam iedereen, mijzelf inclusief, de 2 vrijdagen vrij om 2 lange weekenden van resp. 4 en 5 dagen te creëeren.

Weekendje met mijn ouders

Het eerste weekend begon voor mij al op woensdagavond toen mijn ouders vanuit hun camping nabij Aix-en-Provence me kwamen ophalen (!) bij Airbus. Na de 4 uur durende route (die overigens best prima was, met dank aan oa. de cruise control!) bij François aangekomen, en nog even taart gegeten. De volgende dag hebben we het Luberon gebied bezocht: een bergachtig gebied waar schattige dorpjes en mooie huizen te vinden zijn. 'S avonds lekker op zn Frans gegeten en de volgende ochtend heb ik met mn ouders Aix-en-Provence bezocht. 'S middags relaxed op de camping en 's avonds een etentje (nasi met saté!!! Dat had ik lang niet gegeten) met delta-vrienden die kwamen overnachten. De volgende ochtend met hun, François en mn ouders richting Laragne, waar een prachtige delta-site is. Aan het eind van de ochtend aangekomen bovenop de berg (1500 m) van waar af de deltisten (ik niet) hebben gevlogen. Zo hebben mijn ouders ook een dagje delta mee kunnen maken ;-) Een lange, maar gezellige dag, en lekker in de buitenlucht. En zaterdagavond hebben we tapas gegeten in Aix! Zondag rustig aan, een wandelingtje in het dorp en daarna helaas weer op de trein.

Ik heb met volle teugen van dit weekend genoten, met mijn ouders en François samen, weer Nederlandse dingen (wat zijn stroopwafels heerlijk als je ze maanden niet hebt gegeten!) opgepikt en heerlijk rustig bijgekletst!

Weekendje deltavliegen

Afgelopen weekend begon vorige week woensdagavond toen ik bij mijn moniteur (mn delta-"leraar") aankwam: ik heb een rijbewijs maar geen auto, voor hem is dat precies het tegenovergestelde, dus hebben we onze krachten gebundeld om naar Aix te gaan met vleugels en al op het dak van de auto. Helaas, de auto werkte niet direct mee: die wilde niet starten.... dat duurde een uurtje extra, daarna even snel eten en uiteindelijk pas om half tien onderweg voor de ruim 4 uur durende tocht... Met een flinke wind was het eerste stuk niet makkelijk rijden, en uiteindelijk kwamen we pas om 2 uur aan in Aix... Daar geslapen, maar niet lang, want de wekker ging alweer om 6.45; argh! Goed, nog moe van het autorijden en de te korte nacht, toch onderweg naar Laragne om te gaan vliegen. Ondanks dat ik veel zin had in een mooie vlucht, heb ik donderdag niet gevlogen: vermoeid op een nieuwe site, met een nieuwe helm en een nieuw harnas (tja, zo heet de 'cocon' waar je ligt) gaan vliegen is simpelweg vragen om problemen, dus dan maar een dagje wachten. De anderen hebben donderdagmiddag mooie vluchten gemaakt, alhoewel François, die samen met Jean-Marie (andere deltist) een groot veld uitkoos voor de landing daar wel problemen mee kreeg: de eigenaar kwam met een mes naar ze toe en maakte duidelijk niet blij te zijn en François en Jean-Marie moesten direct van het veld weg en de vleugels maar op de weg verder opvouwen... De boer is vervolgens vertrokken met de woorden: "Ik ga mn geweer halen". Niet wetend, maar gelukkig kwam ik net daarna aan met de auto, dus snel de vleugels erop en weg! Achteraf hebben we er over nagevraagd, maar deze boer blijkt vaker zo te reageren, en vraagt aan buitenlanders (die t Frans dus niet genoeg begrijpen) geld... Relatief is t voor François en Jean-Marie dus goed afgelopen, maar tof is dit niet.

Vrijdagochtend was t voor mij tijd voor mijn eerste vlucht. Nu met mijn eigen helm, een ander harnas (met parachute) en op een andere plek. Genoeg veranderingen dus, maar na een goede nachtrust en een flinke portie concentratie kon ik er prima tegen aan. De moniteur stond beneden (hoogteverschil start-landing is 700 m) om me te begeleiden en bij de start waren 3 deltisten die me hielpen. Deze eerste vlucht heb ik een 'plouf' gemaakt: een vlucht die direct van de start naar de landing toe gaat (zonder verder omhoog te klimmen). Onderweg wat 360-graden bochten gemaakt en vooral lekker rondgekeken! Na een goede landing was ik echt tevreden over mijn eerste vlucht van maar liefst een kwartier! ;-)

Ook op zaterdag, zondag en maandag ochtend heb ik gevlogen. 'S ochtends omdat de lucht dan rustiger is, wat wil zeggen dat er minder thermieken zijn die je vleugel ongewild doen bewegen. In deze thermieken (warme lucht die opstijgt) is het overigens ook mogelijk om wat omhoog te klimmen, wat ik in elk van deze 3 vluchten heb gedaan! Dat betekent dat mijn vluchten wat langer waren en dat ik dus lekker te tijd had om beter te leren vliegen en om me heen te kijken.

Goed, behalve mijn vluchten hebben ook de andere deltisten goed gevlogen: François heeft zelfs een tocht van 30 km gemaakt (omhoog klimmen tot zo'n 3000 m in de thermieken, daarna een 'cross' maken totdat je laag bent en dan weer omhoog klimmen, weer een 'cross' en uiteindelijk is ie op de camping geland)!

En behalve dat alles, heb ik ook een lekker bruin gezicht gekregen ;-)

Onder mn vleugel met mn nieuwe helm en harnas! De rode stip op de kaart geeft Laragne-Monteglin aan.

Een fikse regenbui in de bergen.

Computer problemen.... en advies!

2008-04-27T16:54:00.003+02:00

Afgelopen donderdagavond werkte mn webcam weer eens niet. Dus heb ik maar eens actie ondernomen: een nieuwe driver installeren. Dat werkte niet, dus heb ik deze maar gedeïnstalleerd. Daarna werkte mn geluid opeens niet meer... hmmm, gek!
Want nu doen? Ik heb gekozen voor het Recovery Program dat op mn computer staat. Ik wist eigenlijk niet eens precies wat dat moest doen, maar t klonk wel als een goede oplossing... En dat was t ook wel, tenminste, voor het geluid en de webcam, want die werken weer. 'Klein' nadeel is dat ik door dat Recovery Program ook al mijn bestanden ben kwijtgeraakt...
En dat betekent: de 1700 foto's niet meer op mn computer (gelukkig hebben mn ouders een groot deel), het werk wat ik in maart heb gedaan (wat dus wel echt weg is..) en verder alles wat k vorig jaar heb gedaan (maar dat vind ik dan weer niet zo erg).
Nou goed, heel vervelend, maar met een beetje extra werk komt t wel weer goed. Maar bij deze dus wel enkele adviezen aan iedereen: maak back-ups van je belangrijke bestanden (op cd, dvd, usb-stick, online)! En als je meerdere schijven hebt (of partities), zorg ervoor dat je je belangrijke bestanden niet op dezelfde schijf opslaat als die waar Windows opstaat (oftewel: zet je 'Mijn Documenten' op de andere schijf!).

Goed, dit weekend heb ik wel lekker van het fijne weer kunnen genieten (~25 graden, lekker zonnig) en heb ik een goed kleurtje gekregen. Verder lekker gezwommen en wat gewerkt.

Nu nog even een taart maken om morgen naar mn werk mee te nemen. Mijn verjaardag vier ik vooral pas donderdag (mijn ouders komen me woensdagavond ophalen voor een lang weekend Aix-en-Provence met Francois en mn ouders!!!), maar morgen dus ook een beetje. En daarna dus een fijn, lang weekend!

En zo hangen mn blousjes elke zondagavond klaar voor gebruik tijdens de week ;-)

Stage bij Airbus

2008-04-23T20:59:00.003+02:00

Stage lopen, leuk en vermoeiend tegelijkertijd! ‘S avonds thuis net genoeg tijd om te eten, een of ander mailtje te sturen, met François te skypen, en dan weer naar bed om de volgende ochtend fris op te kunnen (dat lukt aan het begin van de week altijd redelijk, aan het eind van de week levert dit telkens wat meer problemen op ;-) ...). Vanavond dan eindelijk tijd gevonden een blog te schrijven!

Ik wil graag wat dingen schrijven over mn stage, en ondanks dat dat niet een onwijs geheim project is, kan ik niet alles even beschrijven waar ik aan werk. Ik ben ‘t er mee eens dat t geheime een beetje overdreven zou kunnen zijn, maar tegelijkertijd weet ik ook wel dat Boeing ook aan een ‘concurrence-watch’ doet (net als Airbus), dus is ‘t weer niet helemaal overbodig. Goed, als ik wat vaag blijf, het spijt me, maar dat is nou eenmaal zo... ik wil geen problemen krijgen...

Goed, mn stage bij Airbus gaat dus over een nieuw systeem waarmee getaxied kan worden. Daar zijn al meerdere systemen voor bedacht en Airbus gaat nu kijken wat een goede mogelijkheid zou kunnen zijn. Voor mij betekent dit, dat ik in een project team zit waarin deze mogelijkheden worden bedacht, uitgewerkt, geïmplementeerd in t vliegtuig (voorontwerp fase) inclusief de gevolgen voor t vliegtuig, en het gehele plaatje (kosten, winsten, etc) wordt bekeken. Een interessant project (voor mij dan) omdat t heel veel vlakken beslaat, en dus niet alleen over vliegtuigen ontwerpen en doorrekenen gaat.
En dat blijkt ook wel uit waar ik tot nu toe mee bezig ben geweest:
- statistieken over het vliegtuig uitzoeken om te kijken hoeveel winst we kunnen maken
- patenten schrijven: dit is waarschijnlijk de voor mij moeilijkste taak, ten eerste omdat een patent al complex is (duidelijk genoeg en vaag genoeg tegelijkertijd zijn), maar ook nog eens in t Frans geschreven dient te worden (omdat de patenten in Frankrijk worden gepubliceerd)
- een matlab (wiskundig computerprogramma) programmaatje schrijven om het taxiën te simuleren
- en zo heb ik nog wat andere klusjes om aan te werken.

En buiten mn stage ben ik nog steeds aan het deltavliegen (hopelijk aanstaande zaterdag mijn 10e vlucht, en 11e en 12e misschien ook wel!). Dat gaat goed en ik begin steeds meer de smaak te pakken te krijgen. Waar ik in maart geen moeite had met een maandje niet vliegen, hoop ik nu toch wel heel sterk dat ’t aankomende zaterdag goed genoeg weer is om te gaan vliegen! Het lijkt er wel op!
Verder zwem k nu elke week wel een keertje, en ik wil gaan yoga-en. Vanavond was eigenlijk bedoeld voor een proefles daarin, maar helaas, vorige week ben ik gevallen toen ik met François was gaan klimmen en daar heb k mn knie een klein beetje bij verdraaid. Niet erg, maar gisteravond bij t zwemmen toch wel goed last van gehad. Even geen yoga dus, dat komt volgende week hopelijk!

Mn dagen bij Airbus zijn lang genoeg om niet heel veel tijd voor andere dingen over te houden. En dan met zwemmen, yoga (binnenkort), skypen met familie en François (we zien elkaar in de weekenden!) en genoeg slapen.... Goed, hopelijk houd k wat tijd over om te bloggen!

Groetjes!

Ps. en hopelijk ook binnenkort weer wat foto's. Kheb nu niets nieuws, maar k zal mn fototoestel weer wat vaker meenemen, dat ben ik nu een beetje aan t verleren...

Laatste nieuws: Morgenochtend is er een staking bij Airbus France. Ik werk bij Airbus Central Entity, dus ik weet eigenlijk niets eens of ik morgenochtend kan gaan werken of niet... we'll see ;-)

Airbus!

2008-04-10T20:25:00.003+02:00

Vorige week maandag ben ik begonnen met mn stage bij Airbus. Dat betekent:

7.00 opstaan

7.30 vertekken

7.35 metro

7.50 bus

8.15 met Airbus-badge (vooral niet vergeten, die badge is overal nodig!) de poort door

8.25 op mn bureau en aan t werk!

12.00 lunch (prima lunch; met andere stagiaires of met collega's)

13.00 weer aan t werk!

17.30 weer de bus en metro om naar huis te gaan

18.25 thuis, of gaan zwemmen, of ...

Maar t betekent ook:

Department of Differentiating Technologies, gebouw B23, een vliegtuig dat nog niet bestaat, een nieuwe manier om te taxiën die ook nog niet bestaat, een beetje matlab, informatie opzoeken, in het Frans werken, maar ook in het Engels, veel vergaderen (voor mij valt t nog wel mee, tot nu toe), af en toe koffie drinken, s avonds net genoeg tijd om te eten, een enkel mailtje te sturen en met François te skypen, en daarna weer slapen voor een volgende dag!

Goed, hoe en wat ik precies doe, dat leg k nog wel een andere keer uit, vooral omdat k nu pas een idee begin te krijgen van wat k precies ga doen tijdens mn stage.

Hieronder in elk geval een foto van de inmense Airbus-site (ik werk op Airbus Central Entity, verder is er in Toulouse ook nog Airbus Blagnac en Airbus Saint-Martin...). Ik werk in t gebouw onder de rode pijl ;-)

Tot binnenkort!

Aix en Provence

2008-03-28T17:00:00.030+01:00

Een maand voorbij zonder blogs… Een hele andere maand dan de 5 maanden daarvoor: ENSICA is afgelopen, Francois is begonnen te werken, en ik deze maand tussen studie en stage wat gewerkt en gestudeerd (beide voor de TU Delft) en ook geregeld wat van (de omgeving van) Aix en Provence bezichtigd.
Het eerste weekend van maart, direct na de laatste tentamens (die overigens best goed zijn verlopen), zijn we verhuisd naar een dorpje vlakbij Aix en Provence. Niet wetend hoe t appartement eruit zou zien (dat had Francois’ tante geregeld) zijn we positief verrast door een prima huisje met een fantastisch uitzicht (zie foto). De eerste 2 weken geen internet, wat toch wel vervelend is als je familie en vrienden zo’n 1200 km verderop zitten! Goed, die doorgekomen door ook af en toe er op uit te trekken en de rest van deze blog is vooral een fotoverhaal met de uitstapjes van de afgelopen weken!

Ons uitzicht ;-) Helemaal in de verte is zelfs Marseille te zien, dat 40 km verderop ligt.

'Le vieux port' (de oude haven) van Marseille. Het schijnt dat het vele jaren (soms zelfs tientallen jaren) kan duren om hier een plekje voor je boot te vinden!

De kathedraal van Marseille, helemaal bovenop de hoogste heuvel, dus met een prachtig uitzicht.

Deze kathedraal is tevens de religieuze plaats voor bescherming van de Franse marine.

Het was lekker weer, met een goede wind voor de kite-surfers. Daar hebben we tijdens de lunch (aan zee!) naar gekeken.

De prachtige 'route des Cretes' (route over top van heuvelrug) tussen Marseille en La Ciotat (waar familie van Francois woont).

Het 'mooiste' punt van Aix en Provence: de Rotonde. Ik heb Francois uitgelegd dat een rotonde het Nederlandse woord voor rond-point is!

Deze foto heb k genomen onderweg tijdens een van mn fietstochten in de omgeving. Twee uur lang fietsen door een flink heuvelachtig landschap (nee, hier is het niet plat, zoals zo fijn is in Nederland! ja, ik leer hier ook wat typisch Nederlandse dingen waarderen!) en de volgende ochtend dus wat zadelpijn ;-)

De berg Ste. Victoire die we hebben beklommen. Een vermoeiende maar echt mooie tocht van zo'n 5 uur.

Over deze 'cretes' (rechts op linkerfoto) hebben we gelopen. Bovenaan aangekomen is er behalve een enorm metalen kruis (Croix de Provence), ook een klein kerkje. Deze schijnt nog steeds in gebruik te zijn, maar alleen voor speciale missen, zoals de kerstmis. Wel een hele tocht om naar de kerk te gaan...

En dit was dan het uitzicht naast het Croix de Provence op een hoogte van 945 meter!

Tijdens een van mn fietstochten heb ik het grootste aquaduct van Europa, die van Roquefavour, bezocht. Werkelijk enorm, oud, maar nog in goede staat. Als je eens in de buurt bent, best een klein bezoekje waard; ook omdat de directe omgeving super is!

Mijn 2e en 3e vlucht

2008-02-18T11:34:00.004+01:00

Dit weekend was t goed weer: lekker zonnig, geen wolkje te zien en een lekkere 12 à 14 graden. Oftewel, prima weer om te vliegen! Dat heb k dus ook gedaan, wel 2 keer. Twee vluchtjes van ca. 3 minuten.

Vòòr de eerste vlucht was k wel wat zenuwachtig, maar goed, toch opgestegen (zie filmpje) en daarna lekker gevlogen en een goede landing gemaakt. Toen het goed weer bleef, nog een keer naar boven met de vleugels, en nog een keer hetzelfde principe. Elke vlucht leer k een stukje bij en wordt t wat relaxter vliegen; vooral daardoor was t fijn om 2 vluchten op 1 dag te maken: allebei redelijk goed uitgevoerd en dat geeft wel wat vertrouwen.

Hopelijk aanstaande zaterdag weer goed weer! ;-)

Een grapje van Champion

2008-02-13T18:48:00.004+01:00

Wie begrijpt de Nederlandse tekst op dit pak koekjes?
Degene die t goede antwoord geeft, wint... een pak koekjes!

Ps. ik begrijp de Franse tekst wel!

Een dagje ENSICA

2008-02-11T19:58:00.000+01:00

Al een tijdje liep k rond met t idee een dagje ENSICA op de gevoelige plaat vast te leggen om daarmee jullie mn leven van de afgelopen maanden te laten mee-“beleven”. Aangezien dit mn laatste week lessen en tentamens is, was t nu hard tijd dit idee in foto’s en een tekst om te zetten… dus hierbij presenteer ik u: een typische dag ENSICA door mijn ogen!

7.00 Wekker! Dat is wel heel vroeg… goed, toch maar t warme bedje uit. Gelukkig een mooie zonsopgang, en een ontbijtje: net als in Nederland, een kom muesli met yoghurt (wat ziet dat er niet-lekker uit op een foto!) en een sinaasappel. Dan klaarmaken en op pad.

Ondanks dat k op de campus woon, is de school aan de andere kant, dus dat geeft toch een klein tochtje van 10 minuten lopen (doet t overigens heel goed om wakker te worden). Samen met alle mede-studenten die ook om 8.00 met college beginnen, richting collegezalen.

Vandaag had k de hele dag (van 8.00 tot 12.15 en van 13.30 tot 17.45) ‘Mécaniques et Structures des Hélicoptères. Een pittige dag; luisteren naar de twee – snelpratende – docenten, oefeningen maken en gelijk door naar t volgende onderwerp. Vandaag besproken: structuur-berekingen van metalen en composieten, zoals voor statische last, als voor vermoeiing (als de niet-Delftse lezers hier afhaken, is dat volkomen terecht!).
De harde bankjes voelen zoals ze eruit zien: niet super-relaxed, maar t is best vol te houden voor een dag met een pauze elke 1,25 uur.

12.15 Lunchpauze! Een ruim uur om te eten met vrienden (we eten altijd met zn achten) en even wat anders te doen dan college volgen. Meestal ben ik lekker rustig tijdens de pauze, omdat k na al dat Frans wel even genoeg heb gehoord. Onderhand kan k de hele dag door (dus ook in de pauzes) door gaan in t Frans, maar dat heeft wel wat tijd gekost ;-)
In de rij, met alle medestudenten die ook willen eten, wachten tot je aan de beurt bent. Eerst de voorgerechtjes, daarna de desserts en daarna volgt nog het bord met vlees (vooral vlees voor de Fransen!), groente, en aardappels, patat, rijst, of pasta. Vandaag was t voor mij tarwe (blé), groentenmix en runderrollade. Prima!

De middag dus weer college, en toen dat (eindelijk!) afgelopen was nog even naar de winkel: Champion! Ik heb nu ook een echte Champion-kaart en ben dus helemaal lid van de Champion-club :-) Met mn Champion-kaart spaar ik Champion-punten waarmee je Champion-cadeaus kan krijgen (oh, lekker Hollands!).
Goed, na de boodschappen naar huis, even pauze (om deze blog te schrijven), daarna weer eten (lekker makkelijk; in het restaurant) en dan toch weer aan t werk: woesndag t/m vrijdag heb k 4 tentamens, dus deze week is t even aanpoten!

Groetjes en tot binnenkort, wanneer k weer wat tijd heb om een blog te schrijven.

Ps. Mn delta-vlucht van afgelopen zaterdag ging niet door omdat de wind te hard zn best deed... aanstaande zaterdag weer een kans!

Voor het eerst op de ski's!

2008-02-02T21:19:00.000+01:00

Vandaag zijn François en ik gaan skiën, voor mij voor t eerst in de bergen (ik denk niet dat Snowworld, alhoewel leuk, werkelijk telt). Vroeg op (6.00 uur...), 1.5 uur rijden, ski's huren, skipas kopen, warme kleding aan, en op naar de skiliften. Oke, omdat k toch beginneling was (nu niet meer!!!), nog even de piste helemaal beneden op om wat bochtjes te oefenen. Toen ik een paar geslaagde bochtjes wist te maken, maar nog niet erg zeker van mn zaak was, zei François: oke, nu naar boven, we pakken een blauwe piste. Nou is een blauwe piste niet de allermakkelijkste (dat is groen), dus dat was meteen spannend (de keuze kwam overigens vooral doordat niet alle pistes open waren, er waren dus simpelweg niet veel groene pistes). In de skilift (dat was voor mij al een belevenis: een rustige achtbaan) naar boven en de piste op. Bochtjes maken (om vooràl niet te snel te gaan, aaaaaaahhhh) en zo langzaam afdalen. Nou goed, dat kost dus wat tijd (kheb toch zo'n 7 uur geskied!), een goed aantal valpartijen (blauwe plekken, maar verder geen pijn; ik heb t aantal valpartijen overigens niet geteld, laten we t op minstens 20 houden ;-) ...) en daarna kun je in elk geval behoorlijk bochtjes maken, snelheid pakken en controleren (dus ook afremmen!), en zo best netjes een piste af suizen.
Goed, voor een eerste dag skiën was t heel geslaagd; na heel wat keer vallen had ik t, eerlijk gezegd, wel heel even gehad, maar juist daarna ging t een heel stuk beter, en zo hebben we de dag fijn afgesloten.
En nu, eindelijk mn warme bedje in... o wat zal k goed slapen na zo'n fijne, maar uitputtende dag!

Veel plezier met de foto's, die een goede weerspiegeling van de dag geven ;-)

Oke, dat was een mooie val... Ja, op de linkerfoto raak ik de ski's kwijt die ik rechts weer terugvind...

Overal sneeuw... een goede broek en jas, maar de rest ligt nog wel even te drogen... Maar, zie rechts dan ook de echte helling die k heb genomen ;-)

En aan t eind van de middag een paar goede bochten, fijne hellingen en de blauwe pistes kan k nu de baas ! :-)

Met een rood gezicht en een grote lach hebben we de dag lekker afgesloten ;-) (o ja, daarvoor hebben we ook een lekkere patisserie en warme chocolademelk gebruikt!)

Premier grand vol

2008-01-26T21:18:00.000+01:00

De eerste echte vlucht!
Na de pente-école was het vandaag tijd om een echte vlucht te gaan maken. Niet meer dicht (max 10 m) bij de grond, maar op grotere hoogte, en meer tijd om te vliegen.
En wat vergeet je dan natuurlijk? Je fototoestel, de filmcamera.... zonde! Maar goed, niets meer aan te doen, dan maar een beschrijving van die machtige vlucht:
S ochtends eerst 1 keer gevlogen op de pente-école om een andere vleugel te proberen, daarbij helaas een stang goed doorgebogen, en daarna brak ie.... Goed, andere stang erop gezet, lunchen en in de auto richting de vlieg-locatie. Daar aangekomen gekeken naar de wind richting om van de 3 het goede startpunt te kiezen. De vlucht doornemen met de moniteur (begeleider die via radio aanwijzingen geeft) en dan weer in de auto naar t startpunt. Vleugel uitklappen (en nee, dat is niet alleen uitklappen, maar dat is een werkje van een kwartier...), klaarmaken voor de vlucht en dan onder de vleugel naar de helling. En dan, bij een goede windvlaag, van een steile helling afrennen. Voordat k die helling (van 5 m) af was, vloog k al! In de lucht, zo'n 50 m onder me niets.... Ondertussen een bochtje naar links, naar rechts, en wat tijd om om me heen te kijken: niets, overal om me heen, helemaal niets! Alleen maar lucht. Naar beneden gekeken, daar, in de verte (oke, max 100 m, maar dat lijkt verticaal veel verder dan horizontaal) staan huizen, gras, bomen, die langzaam dichterbij komen. Dan richting de landingsplaats sturen, een paar bochten, langzaam dalend. Uiteindelijk een laatste bocht, die k helaas iets te gretig nam: dichterbij de grond dan de bedoeling was, en in de richting van bomen ipv een groot grasveld. Goed, bijsturen dus, weer naar rechts en dan een groot grasveld. Niet heel netjes geland (op mn buik ipv op mn voeten), maar goed, het was mn eerste vlucht ;-)

Een ervaring rijker, morgen weer pente-école en volgende week weer vliegen! :-)

France - Angleterre

2008-01-15T22:35:00.000+01:00

Eindelijk heb ik wat te doen hier op Ensica, beter gezegd: eindelijk heb ik t druk! Vier vakken te doen: turbulence, thermoélasticité, production et maintenance des avions en systems et mécanique des hélicoptères. Klinkt interessant he?! En behalve dat hebben we nog een rapport af te maken van avant projet avions légère. Over het algemeen (oke, niet allemaal) interessante vakken, en vooral turbulence en de helicopters zijn niet makkelijk.
Gisteren mocht k, samen met een Franse mede-student, een presentatie geven over een artikel voor t vak aéroacoustique. Niet makkelijk, een presentatie in een andere taal! En ik praat van mezelf altijd al snel.... nou goed, we hebben er een 15 voor gekregen (huh?! Een 15? Ja, een 15. Dat kan met een schaal van 0 tot 20!), dus best tevreden uiteindelijk.

Maar dan nu: Frankrijk – Engeland. De verloren rugbywedstrijd van Frankrijk tegen de Engelsen werd als volgt beschouwd: “We hadden beter van de All Blacks (Nieuw-Zeelanders) kunnen verliezen, dan hadden we niet van de Engelsen kunnen verliezen” (Ze waren niet eens blij dat ze zover in t toernooi waren gekomen...). En “Ben je niet bang dat jullie (dit is voor alle Nederlanders!) t Nederlands vergeten doordat jullie films in t Engels kijken?”
Fransen zijn tégen Engelsen, tégen Engels, tégen alles wat met Engeland te maken heeft. Dat is overigens wederzijds. De Engelsen zijn ‘roast beef’ en de Fransen zijn ‘grenouilles’ (kikkers).
Vanmiddag had ik les van een docent die bij EADS werkt; een internationaal bedrijf met (de belangrijkste) onderdelen in Duitsland, Engeland, Spanje en Frankrijk. Mening van de prof: de Engelsen, die kijken alleen maar op de centen. Laat hun de marketing doen; dat is t enige wat ze kunnen. De Duitsers, die doen hun best om ook wat aan ontwerp te doen, maar ze zijn veel te strikt. En de Spanjaarden volgen ons (de Fransen) en daarom gaat t, weliswaar op lager niveau, maar toch, best goed. En de Fransen, “wij zijn creatief, ontwerpen innovatief, dat kunnen de andere landen nog van ons leren".
Goed, genoeg afgegeven op de (voor mij) onbegrijpelijke trotsheid van enkele Fransen ! ;-)

Aangezien we dit weekend door harde wind én niet konden skiën én mijn pente-école (delta-vlieg leerschool) niet door ging, hierbij wat foto’s van François die wél (jaloers!) een vlucht kon maken. Zo’n 15 minuten in de lucht gehangen en daarna mooi geland.
Hopelijk komend weekend beter weer!

Uitzicht dat we onderweg tegenkwamen, de besneeuwde bergen van de Cantale + het uitzicht vanaf de "opstijgplaats"

François bijna klaar voor zn vlucht + net vertrokken!

En dan in de lucht!

Après les vacances de Noël

2008-01-07T15:28:00.000+01:00

Ten eerste iedereen de allerbeste wensen voor 2008!

Twee weken vakantie gehad, dus geen blogs geschreven, en nu dus wel weer wat te vertellen.
François en ik hebben aan beide kanten de ouders aangedaan, want ja, tijdens de vakantie is daar eindelijk wat tijd voor. Dus, eerst naar François’ familie, waar we kerst hebben gevierd. Alhoewel een Nederlandse kerst op 25 en 26 december wordt gevierd (tenminste, zo heb ik t altijd gekend…), voor de Fransen is de avond van 24 december het belangrijkst (‘Réveillon’) en de 25e is vooral om het feest met de rest van de familie over te doen. Dus, de 24e s avonds een lang diner, met aperitief, voorgerecht (oa oesters, voor t eerst voor mij; dat glibbert toch wel een beetje!), hoofdgerecht, kaas en nagerecht. Tussen de kaas en het nagerecht (een traditionele ‘Buche de Noël’) zijn we naar de kerk geweest. Een onwijs lange en eentonige dienst (helemaal niet wat we ervan hadden verwacht), maar daarna toch het dessert. En daarna: cadeaus (het was toen al ongeveer 1 uur s nachts)! Cadeaus door iedereen uitgepakt, nog wat gepraat, oma naar huis gebracht en om 3 uur naar bed. Dat is een normale kerstavond!
Denk je t een beetje gehad te hebben (twas echt veel eten!), maar nee, na een zeer licht ontbijt op de 25e, zijn we doorgegaan naar de andere oma, voor een kerst-lunch. En wat houdt dat dan in? Ongeveer precies hetzelfde (in kwaliteit en kwantiteit) als het diner op kerstavond! Dus weer heel veel en lekker eten! Een lunch van 14 tot 16.30 uur, daarna kaarten, om 19 uur maar eens naar huis, daar een licht diner en dan slapen. Wat een kerst! ;-)

Goed, na t kerstfeest kwam t andere feest: op naar Nederland! Een hele tour, 10 uur in de trein, vertrekken om 6.11 uur (ja, s ochtends!). Het landschap werd onderweg steed platter en eindelijk kreeg François door dat Nederland niet een béétje plat is, maar werkelijk plát!
Wat we hebben gedaan: schaatsen in Deventer met de hele familie, toerist uithangen in Amsterdam met mn vader, dagje Delft met mn broertje en verder vooral veel “familie-dingen” (lekker eten, spelletjes, boswandeling).

Uitleg geven over hoe Amsterdam (zie links op de foto), Delft en de bossen rond Apeldoorn eruit zien, lijkt me niet echt nuttig op deze blog; daar kan elke Nederlander zich op zn minst iets bij voorstellen. Wat wel grappig is, is hoe een Fransman Nederland ziet bij zn eerste bezoek. Enige indrukken: onwijs plat, er is heel veel water en daar moeten we maar mee om gaan op één of andere manier (“Vind je t niet eng dat je onder de water-spiegel woont?”), Amsterdam is wel heel vrij (De Wallen is een ‘vitrine-kast’ voor prostituees, en een coffee-shop is inderdaad niet voor koffie...), wat doen we eigenlijk met al die fietsen die overal staan? en hoe kan t dat een moeder 2 (2!) kinderen meenemeemt op 1 (1!) fiets? Het vuurwerk met Oud & Nieuw, hoewel naar de Nederlandse mening wat matig door de mist, was werkelijk iets nieuws (“alsof de oorlog is uitgebroken!”).
En toen, helaas, weer naar Frankrijk. Afscheid nemen voor 9 maanden nu; niet heel makkelijk!
Maar goed, nu weer ‘thuis’ in Toulouse (wat onderhand wel echt een beetje thuis begint te worden overigens) en ook hier genoeg te beleven de komende weken: hopelijk wat pittigere colleges, skiën (jippie!), mn eerste ‘grand vol’ (echte vlucht) met de delta, en vast en zeker meer activiteiten! En dan vanaf half februari heb ik anderhalve maand vakantie (ok, kga oa wel werken), want mn stage begint pas begin april.

Ik hou jullie op de hoogte.
Groetjes!

Schaatsen in Deventer

Een flink scheefstaand huis in Amsterdam en de grachten s avonds.

Met Pluto wandelen in het bos

'Faire des raquettes'

2007-12-16T16:12:00.000+01:00

Gisteren zijn we met een groep vrienden naar de Pyreneën gegaan, want er was eindelijk sneeuw gevallen! Met zn achten, drie meiden, vijf jongens. De jongens zijn gaan skiën, de meiden hadden een beter plan: 'faire des raquettes'... Dat is: wandelen in de sneeuw, met 'raquettes' onder de schoenen gebonden om beter òp de sneeuw te blijven lopen. Nou, dat werkte maar half, want een flink deel van de tijd hebben we ìn de sneeuw gelopen (tot 40 cm!) ipv erop; het was poedersneeuw waarin je direct wegzakte, ook met raquettes. Goed, de rest van de wandeling werkte t prima, overigens.
We hebben een tocht van 3 uur in 2,5 uur afgelegd, en dat hebben we geweten... als toch-niet-zo-erg-ervaren-raquettes-wandelaars kostte t best wat pijn en moeite om t laatste stukje af te leggen.
Maar, s middags hebben we dat ruim goed gemaakt: we zijn naar een thermen-zwembad gegaan met verschillende baden, turks stoombad, hammam, etc. Heerlijk! Dat doet de wandeling wel even vergeten.
Al met al een superdag: een vermoeiende, maar prachtige wandeling in de sneeuw, daarna een heerlijk zwembad en s avonds ge-raclette-d: gourmetstel, raclette-kaas in de bakjes om te smelten, dat over aardappels heen, vleeswaren erbij, en eten maar! Was ook prima!

De 'raquettes' voor onder de schoenen. Na 2,5 uur wandelen waren mn schoenen en broek toch wel een beetje besneeuwd + Mn twee raquettes-maatjes: Anne en Solène.

Het prachtige uitzicht op de bergen.

En ja, ook de zon hebben we gezien. Twas zelfs ronduit warm om te wandelen (nou ja, dat stuk hebben we vooral geklommen) in de zon!

Stage

2007-12-08T14:29:00.000+01:00

Goed gelachen met t onderstaande filmpje?
Het stormt hier momenteel een beetje (op dit moment niet zo erg, maar wordt wel verwacht), dus of de pente-école (delta-vlieg-school) morgen door gaat, is nog niet zeker. Nieuwe foto’s en filmpjes kunnen dus even duren... ;-)

Niet t allerergst als t nu even niet door kan gaan, alhoewel k ook zin heb om wat rond te vliegen, maar komende weken zijn er tentamens... tja, er moet ook gestudeerd worden.
Eerlijk gezegd, er is wel een duidelijk verschil tussen studeren in Delft en in Toulouse. En dan bedoel ik niet eens alleen de taal.
In Delft hebben we een rooster die hetzelfde blijft voor 7 weken. Na die 7 weken zijn er tentamens, en dan beginnen we opnieuw met 7 weken colleges. Dat is niet zo aan Ensica: Geen vast rooster, maar elke week een nieuwe. En examens zijn gewoon tussendoor. Verder, de colleges zijn veel klassikaler dan in Delft. Thuis iets aan de studie doen is niet echt nodig, misschien wat dingen door nemen voor een tentamen, misschien wat oude tentamens maken, maar dat is t wel zo’n beetje. Rapporten schrijven, zelf iets uitzoeken of zelfs oefeningen maken doen we hier niet. En o ja, voor je tentamens mag je (bijna altijd) je aantekeningen en boeken meenemen...

Nou goed, mijn mening is wel tussen de regels door te lezen, denk k zo. Ik ben echt niet alleen maar negatief over Ensica en het Franse studie-systeem, maar ik denk wel dat je als Delftse student zelfstandiger en praktischer afstudeert. Zelfs met de docenten die wel van Airbus, Eurocopter en vele andere bedrijven komen om les te geven, krijg je niet dezelfde praktische ervaring als wanneer je zélf aan een project meewerkt...

Maar goed, wat ik ook over de studie hier denk, ik wil toch wel graag ná mijn studie in Frankrijk blijven. Dus, ik heb gezocht naar een stage in Frankrijk. Gesolliciteerd bij Eurocopter en Airbus (2 in totaal) en mn CV en ‘lettre de motivation’ naar docenten gestuurd. Eén docent reageerde direct en heeft mijn gegevens weer doorgestuurd naar een college. Twee weken later kreeg k een mail: of ik geïnteresseerd was in een stage op t ‘Avant projet bureau’ (concept ontwerp) van Airbus France. Het was prècies de stage waar ik van had gedroomd: een echt ontwerp, prestaties doorrekenen, en zelf aan t ontwerp sleutelen. Dus, ja gezegd, gesprek gehad (in t Frans, dat was niet makkelijk!) en afgewacht. Positief bericht gehad, dus ik heb een stage in Toulouse! :-) Hieronder een vertaling + originele Franse beschrijving van de stage. Ik ben er erg blij mee. Het betekent dat ik van maart t/m augustus in Frankrijk zal blijven om bij Airbus rond te wandelen (o ja, en te werken). Ik ben tevreden!

En nu ga k studeren voor mn tentamen (aéroélasticité...).
Bonne journée à vous!

Stage Airbus – Integratie van een treksysteem in een vliegtuig om op de grond onafhankelijk van de motoren te kunnen taxiën.

Eerste twee maanden van de stage hebben tot doel om:
- te begrijpen en te evalueren wat de gevolgen zijn van het integreren van deze systemen in een A320-nieuwe generatie type van vliegtuigen;
- een inschatting te maken van de gevolgen van deze integratie op de gewichten en de aerodynamica van het vliegtuig;
- het rond maken van de configuratie van het vliegtuig, op een manier waarop de initiële eisen blijven behouden;
- te evalueren wat het verschil in prestaties is tussen een vliegtuig met en zonder dit systeem.
Deze studie zal worden uitgevoerd voor meerdere types van treksystemen (circa 6 à 7).
Vervolgens zullen de volgende taken worden uitgevoerd om de studie te completeren:
- een studie naar de integratie van het systeem op andere Airbus-vliegtuigen;
- een definitie en evaluatie van het systeem zoals het kan worden “geretrofit” op bestaande vliegtuigen (zowel ontworpen, maar nog niet gebouwde als al gebouwde vliegtuigen).

Le sujet technique concerne l'intégration sur avion de moyens de tractage au sol indépendants des moteurs. Le but du stage sera à partir de données techniques fournies durant les deux premiers mois du stage par des spécialistes:
- de comprendre et évaluer l'impact de l'intégration de ces systèmes sur un avion du type A320 nouvelle génération
- de faire une estimation de l'impact de cette intégration sur les masses et l'aérodynamique de l'avion
- de boucler la configuration de l'avion de manière à respecter le cahier des charges initial
- d'évaluer le différentiel de performances de l'avion final par rapport à celui non équipé du système.
Cette étude sera réalisée sur plusieurs types de systèmes de tractage.Des tâches annexes pourront compléter cette étude en fonction de votre niveau d'avancement:
- étude de l'intégration sur d'autres avions Airbus
- définition et évaluation d'un système pouvant être "rétrofités" sur les avions existants.

Video pente-école Delta

2007-12-06T21:58:00.000+01:00

Hierbij een filmpje van de eerste en tweede dag op de pente-école! Veel lach-plezier gewenst!!!

Foto's 6

2007-11-26T18:29:00.000+01:00

Stephane en ik bij de vleugels + ik onder 'mn' vleugel

Stephane die een poging waagt... + ... en ik ook!

En uiteindelijk ook wat geslaagde vluchtjes!

Zaterdag 26/11: Wandeling in de Pyreneën
Eerst een bos-achtige heuvel beklimmen...

Daarna het echte werk: wandelen (lees: klauteren) in de sneew tot op de knieën! Best een pittige wandeling, met de hoge sneeuw, maar ook door de steile hellingen. Wel echt heel tof!

Maar zoals je kunt zien: het was de inspanning helemaal waard: een super-uitzicht!

Fruits de mer

2007-11-23T12:50:00.000+01:00

Bonjour!

Het echte studeren is eindelijk begonnen! Kvind t wel prima, hoor. Aéroélasticité, avant-projet avions légère, avionique des hélicoptères, aéroacoustique. Niet allemaal moeilijk, ook niet allemaal makkelijk, en bijna allemaal in t Frans, dus dat schiet lekker op met mn taalgevoel!

En verder, behalve studeren, zijn er zeker genoeg leuke dingen hier te vinden: van de week met de vriendengroep een Canadese film gekeken (Bon cop, bad cop): half in t Quebecois (en dat is geen Frans! Ik verstond er helemaal niets van!) en half in t Engels (en dat kon k dan weer wel volgen). Vanavond mosselen en friet eten in een restaurantje; zondag naar de deltavlieg-school om daar eens te kijken wat ik kan leren (want dat wil ik wel!) en morgen misschien een fijne wandeling maken (Pyreneen?). Tja, dat gaat goed!

Maar dan nu natuurlijk eindelijk wat uitleg over met wie ik nou op vakantie was geweest, met wie ik al die activiteiten doe, en met wie ik heel veel plezier heb: ik heb een vriend! Uiteraard, hij is Frans, 23 jaar, heet François en is gewoonweg super! Tja, ik kan wel een complete persoonsbeschrijving geven, maar denk dat t genoeg zegt dat ik supergelukkig ben (en hij trouwens ook!).

Samen met François ben ik begonnen aan een Franse culinaire ontdekkingstocht... met een klein beetje angst voor alles wat ze hier naar binnen werken, heb ik me vorige week gewaagd aan 'agneau' = lamsvlees. Dat had ik in Nederland al wel één keer gegeten, dus niet compleet nieuw. Wel lekker trouwens!
Gisteravond hebben 'fruits de mer' gegeten. Dat was voor mij wel een nieuwe ervaring... :-) We hadden gamba's, amandes de mer, bulots en bigorneaux. De eerste kennen jullie natuurlijk wel, de tweede lijkt wat op een mossel maar is een stuk groter (en taaier) en de laatste twee zijn echte zee-slakken... bigorneaux zijn heel klein (1 cm) en uit t huisje kun je een "slakje" trekken, wat je kunt eten. De eerste was natuurlijk een overwinning op mezelf (het was de eerste keer!) en daarna vond ik ze zelf best lekker. Dat ging goed. Op naar de volgende: de bulot. Dat is een grotere zee-slak van zeker 5 cm. T beestje uit zn huisje trekken en opeten maar! Nou goed, dat is niet mn favoriet geworden. Nog niet in elk geval... Wel wat foto's als bewijs!
Nou, een hele ervaring rijker, dat is zeker. Wat we verder op onze ontdekkingstocht tegen gaan komen, weten we nog niet zeker; in elk geval oesters (Kerst; en ik heb al gezegd dat ik dat wel wil proberen; maar waarom ook al weer?!?), en waarschijnlijk nog wel wat meer vissen en dieren... we'll see!

O ja, tis absoluut geen één-richtingsverkeer: mijn ouders waren 2 weken geleden hier in Toulouse op bezoek en hebben toen (oa) boerenkool en rookworst meegenomen. En dat heeft François dus al geproefd: "Als dat Nederlands eten is, wil ik wel meer proberen", was zn reactie. Oke, dat gaan we dus ook doen. Suggesties voor typisch Nederlands eten zijn welkom, want behalve stampotten kom ik niet zo heel ver...;-)

Goed, groetjes vanuit t niet-meer-zo-heel-warme-maar-over-het-algemeen-wel-droge Toulouse!

Links: net onder de tomaat liggen 2 bigorneaux, daaronder een gamba, daar linksboven ligt een 'amande de mer' en tussen die amande en de tomaat is een bulot.
Rechts: het resultaat (alle schelpen en gamba-lijfjes) van een avondje 'fruits de mer'....

Baptême :-)

2007-11-18T14:51:00.000+01:00

Bonjour!
Een drukke week achter de rug, vorig weekend waren mijn ouders op bezoek in Toulouse (heel leuk en fijn weekend) en van maandag t/m vrijdag heb ik eindelijk echt vakken gevolgd. Vrijdagochtend mn tweede tentamen in t Frans gemaakt, ging wel oke, maar t tentamen was (voor iedereen overigens) te lang en ging niet echt over helicopters (vak: Introduction aux helicopters). Goed, toch maar weer gedaan.
Hoe t trouwens met mn Frans gaat? Erg goed, eigenlijk. Dat wil zeggen: ik praat vrijwel alleen maar Frans, heb hele dagen colleges in t Frans (ja, zelfs aéroacoustique). En nog steeds af en toe wat woordjes leren uit n boek. Tip voor als je een taal wil leren: ga in t land wonen, zoek wat vrienden en t gaat supersnel!

Maar waarom heet deze blog ‘baptême’? Omdat ik gisteren mijn lucht-doop in het deltavliegen heb gemaakt! Niet alleen, want t kost wat tijd om te leren, maar met een ervaren vlieger (moniteur). Deltavliegen kennen we in Nederland niet, omdat je er bergen voor nodig hebt…. En die hebben we niet. Maar goed, hier is parapenten en deltavliegen heel normaal. Bij parapenten gebruik je een parachute waar je onder ‘zit’, bij deltavliegen hang je plat liggend onder een vleugel.
Gisteren zijn we naar een niet al te hoge berg gegaan (hoogteverschil tussen start en landing van circa 300 meter) waarop we de vleugels hebben voorbereid (je gaat altijd met een groep, gisteren met zn achten). Daarna harnas aan waarmee je aan de vleugel wordt bevestigd. Dan de take-off oefenen : samen met de moniteur synchroon rennen. En dan met de vleugel naar de take-off plaats: een heuveltje van 1 à 2 m hoog en zo’n 8 meter lang. Na die 8 meter is er niets meer behalve afgrond met rotsen. Oftewel, binnen die 8 meter moet je genoeg rennen om snelheid te maken om op te stijgen. Alles vastgeklikt, en dan wachten tot de goede wind. Dat duurt een tijdje (met een lekker doortikkend hart!) maar dan gaan we toch echt: rennen en voor je t weet (letterlijk) hang je onder die vleugel. Helemaal vrij in de lucht, je kunt naar beneden kijken, je kunt lekker hangen onder de vleugel, alles loslaten. De moniteur stuurt (verplaatsen lichaamsgewicht) en we versnellen en decelereren een keer: wow, dat effect is heel duidelijk merkbaar. Bij versnelling voel je de wind om je oren suizen en als we afremmen voel je de lucht tegen je borst drukken. Dan alweer klaarmaken voor de landing: de moniteur stuurt op t grasveld af en we “rennen” alvast in de lucht om daar mee verder te gaan wanneer we de grond voelen, maar een luchtstoot breekt dit een beetje af en we vallen zachtjes op onze knieen in t gras. Ook prima. Opstaan, vleugel van de landingsplaats weg tillen en inklappen. Daarna volgt de rest van de groep. En als iedereen zn ‘sprong’ heeft gemaakt gaan we nog met zn allen een warme chocolademelk drinken (ja, t was gisteren ca 1 graadje warm… of koud…).
Ondanks dat de vlucht maar 3 minuten duurde was t een super-ervaring! Rennen van een heuveltje ‘richting afgrond is enigszins ‘eng’ (oke, voor mij viel dat wel mee ;-) …).Maar tegelijkertijd ook heel tof, omdat je weet dat die vleugel wel doet wat ie moet doen: vliegen. En zodra je onder de vleugel hangt, ben je vrij, kun je rondkijken, met de lucht mee bewegen: tis een fantastisch gevoel !

Blog (eindelijk) geschreven, nu ga k m in t Frans vertalen, en daarna nog wat Franse woordjes studeren. Zo kom k mn zondag wel weer door. En vanaf morgen weer lekker aan de bak met mn vakken! Het gaat goed hier in Toulouse!

Vacances de Toussaint

2007-11-07T17:19:00.000+01:00

Het heeft even geduurd om een nieuwe blog te schrijven…
Zoals een aantal van jullie weten is Ronald Slingerland (docent LR, mn baas, en onderhand een goede vriend) overleden. Uiteraard was (ben) ik erdoor ontdaan en veel zin om leuke dingen te schrijven had k niet.

Toch, hoewel cru, het leven gaat door, en in Frankrijk is er een vakantie voor Saint-Toussaint (1 november). Dus, ik ben op vakantie geweest. Een flinke tour door het zuiden van Frankrijk: 2000 km in totaal!
Begonnen vorige week vrijdag, in Toulouse, richting Montpellier, onderweg gestopt in het schattige plaatsje Olargues. Nauwelijks toeristen, maar wel echt de moeite waard om te bezoeken. Nauwe steegjes, oude huizen en een glibberig ‘pad’ naar een kerk bovenop de heuvel. Bijzonder!
Doorgereden richting naar Aix-en-provence waar we hebben overnacht. De volgende dag zijn we richting Nice gereden (en ja, daar is het zo’n 20 graden en zonnig) waar we Grasse hebben bezocht. Weer nauwe steegjes (tja, vroeger waren er nog geen Hummers...), maar nu vrolijk gekleurde huizen (typisch voor de Provence) en nog veel activiteit op straat, ook al was t al bijna avond. Geslapen in een tent; overdag warm, maar ca 3 graden ’s nachts, dus kleding aan, warme slaapzak en 2 dekens... zo konden we tenminste redelijk slapen.
Zondag naar de Gorges du Verdon: een kloof in de aarde met een lengte van 25 km. Imposant door de lengte, maar ook door de hoogte (wel tot 700 m!). Prachtige kleuren: groen, geel, oranje en rood door de herfst gecombineerd met het grijs van de rotsen. Onderweg gestopt om een jochie van 10 ofzo van een brug te zien bungee-jumpen! De Gorges du Verdon mondt uit in het artificieel aangelegde Lac Sainte-Croix. Een prachtig blauw meer; vlakbij op een berg gelunchd met stokbrood en kaas, in de zon!
Na wat rond te hebben gewandeld, zijn we verder gereden richting Les Mées, een rotsformatie die uit t niets lijkt te komen. Dichterbij bekeken zijn t allemaal kleine steentjes die met een soort cement vast lijken te zitten. Toch, het zijn natuurlijke rotsen, dus cement zal t wel niet zijn... Wel bijzonder!
Gelogeerd in de tent in het dorp Laragne. De volgende dag het dorpje Upaix, vlakbij Laragne bezocht. Met zo’n 2000 inwoners is t niet groot, maar wel schattig en vooral met een mooi uitzicht over de verschillende bergketens die tientallen of honderden kilometers verderop liggen.
Daarna door de bergen heen richting Auvergne. Een wat sombere streek: paars, groen, wolken, koud, donker, leegte. Na 2 nachten in de kou, zonder douche, was een hotel in Saint-Nectaire (klein dorpje) heel welkom. Wat kan een warme douche een luxe zijn op zo’n moment!
De volgende dag konden we zeker een half uur rijden om een boulangerie te vinden (voor de dagelijkse croissant en pain au chocolat als ontbijt)... dat geeft de leegte van de Auvergne wel aan.
Het was regenachtig, niet echt weer voor een fijne wandeling, dus doorgereden naar Angoulème, waar we een paar dagen zijn gebleven. Daar hebben we gewandeld bij drie bronnen (water), zelfs op de foto (zie hieronder) is dat enigszins te zien.
De laatste dag zijn we naar een kerk bij Aubeterre gegaan. Een kerk uit de 12e eeuw die is uitgehouwen, wel te verstaan. Niet een kerk zoals je een kerk verwacht, maar een gat in de rotsen (kalksteen, denk k), een enorme hal, die dienst deed als kerk. Inclusief necropolis, waar zelfs nog wat delen van skeletten lagen (rechterfoto). De linkerfoto laat ten eerste de grootte zien, ten tweede zie je er een gat in de grond dat waarschijnlijk werd gebruikt als doopbad. En in het ‘torentje’ (sorry, ben correcte naam vergeten) werden relikwiën bewaard, al zijn die nu allemaal verdwenen. Het was bijzonder om te bezoeken, vooral omdat je dit echt niet kan verwachten.

En daarna, helaas, weer teruggereden naar Toulouse.
Nu, hier op Ensica, heb ik bar weinig te doen deze week. Morgen de hele dag college, en vrijdagochtend ook, maar verder niet. Dus doe k een beetje andere dingen (zoals een veel-te-lange blog schrijven) en volgende week kan k er weer goed tegenaan met vrijwel de hele week college!

Bon, je vous dit “À la prochaine”!

Foto's 5

2007-11-04T18:24:00.000+01:00

Olargues

Uitzicht vanaf berg over zee (!) + Grasse

Grasse

Zonsondergang in de bergen + Gorges du Verdon

Gorges du Verdon

Gorges du Verdon die eindigt in Lac Sainte-Croix

Zonsondergang nabij Larange-Montéglin + Les Mées

Uitzicht vanaf Upex, dorpje dichtbij Larange-Montéglin

Auvergne: bewolkt, bergachtig, bos, velden. Schijnt typisch te zijn voor de streek!

Bronnen bij Angoulème

Kerk uit de 12e eeuw die in de rotsen is gebouwd.

Carcassonne, Ensica en Pyreneëen

2007-10-16T13:43:00.001+02:00

En na ruim 4 weken in Toulouse begint t enigszins normaal te worden om hier te zijn. Betekent overigens niet dat k niet meer ondernemend ben!
Vorige week zondag heb k Carcassonne bezocht, want dat is natuurlijk een toeristen-trekker. En dat was t ook! Gezamenlijk met een flikse lading toeristen door het eigenlijk-toch-wat-kleine stadje gewandeld, het kasteel en de kerk bezocht en veel foto’s gemaakt. Of je t “echt gezien moet hebben?” Nee, naar mijn mening niet echt. Er zijn mooiere plaatsjes. En t is erg toeristisch. Maar als je hier toch in de buurt bent, kun je t best meepakken.
Carcassonne is een middeleeuwse stadje, gebouwd als een burcht. Het is bewoond geweest door de Katharen (dat ga ik nog wel een keer uitleggen; de Katharen waren in dit gebied erg belangrijk). De Citadel, het bekendste deel van Carcassonne, is gebouwd in de 13e eeuw en is een goede vesting. In de 19e eeuw is de gehele stad gerestaureerd door Eugène Viollet-le-Duc, maar het schijnt te betwijfelen te zijn of dat echt correct is gebeurd: waarschijnlijk heeft hij besloten het stadje iets gelikter te maken dan t origineel was... Nou goed, dat verandert blijkbaar niets voor UNESCO (werelderfgoedlijst) en de toeristen!
En o ja, behalve een stadje is Carcassonne ook een tof spel! ;-)

Verder ben ik zaterdag met een paar vrienden naar de Pyreneëen gegaan. Het was prachtig weer (zonnig, blauwe lucht; gratis lekker kleurtje!) en de bergen waren ronduit fantastisch. Mn vrienden doen aan deltavliegen en parapenten (dat is hier heel normaal: Ensica betaald óf je vliegbrevet, óf je deltavlieg-brevet, óf je parapent-brevet, óf ... wowie! Conclusie: alle studenten hier vliegen). Twas een relaxte dag met zon en een super-uitzicht. Ik ga terug naar de Pyreneëen en niet alleen om te skiën!

Hieronder trouwens ook nog wat foto’s van Ensica (eindelijk...). Vroeger was een veterinaire school, wat de paardenhoofden en stierenkoppen verklaard boven de hoofdingang van de school. En het is nog steeds -deels- een militaire school, vandaar de bordjes op de hekken rondom de school.

Bon, ik ben nog steeds bezig mn vakken precies te regelen. Misschien dat dat deze week lukt, misschien ook niet. Met de Franse slag... tja, dat is hier heel erg waar! En als t hier lukt, moet t ook nog door Delft worden goedgekeurd. Nou goed, work in progress!

À la prochaine!

Foto's 4

2007-10-15T21:04:00.001+02:00

Carcassonne

Het restaurant (van bovenaf in shuttle-vorm) + de flat voor studenten waar ik in woon

Ensica is van origine gerelateerd aan de Franse luchtmacht. Dit is nog steeds zichtbaar in bovenstaande bordjes en ook doordat er hier militairen rondlopen. Overigens, dat is nu nog maar een relatief klein deel van Ensica, voor het grootste deel is het een civile school.

Een prachtige dag in de Pyreneëen

En dan nu studeren…

2007-10-06T16:20:00.000+02:00

Na twee weken de taal beter leren en plezier maken (vakantie houden!), was t maandag dan toch tijd om te beginnen met studeren. Khad er eigenlijk wel zin in.
Helaas voor mij, het niveau was vergelijkbaar met 1e/2e jaarsvakken van L&R, én de lessen bleken in het Engels te zijn. Of beter gezegd: in het FrEngels. Nee, dat ligt me toch niet zo... Dus, op dag 2 heb ik gevraagd of ik de vakken ook in t Frans kon volgen (volgens brochure, mijn enige informatiebron, was dat mogelijk). Maar nee, die vakken zaten al vol. Hmmm, wat dan? “Nou, je kunt ook gewoon andere vakken kiezen”. Aangezien ik exchange student ben, en geen precies programma hóef te volgen (ook niet voor mn MSc in Delft), zou dit inderdaad mogelijk moeten zijn (onder voorbehoud: nog geen goedkeuring van TU Delft...).
De afgelopen dagen heb ik dus het complete aanbod van Ensica doorgespit, gegoocheld met roosters en heb ik een persoonlijk vakkenpakket samengesteld:
Introduction aux hélicoptères
Aéroélasticité
Avant-projet avion: aviation légère
Aéroacoustique
Aérodynamique-Qualités de vol
Equipements des hélicoptères
Armement et missions (hélicoptères)
Essais en vol des hélicoptères
Matériaux et techniques de construction des hélicoptères
Introduction aux missiles et lanceurs spatiaux.

Hiermee kom k op 27 ECTS, maar dit ligt nog niet helemaal vast, en ik kan makkelijk nog een weekje Eurocopter (ja, echt! In Marignane) eraan vastplakken voor 5 ECTS, wat k waarschijnlijk ook ga doen.
Maandag begin ik met het laatste vak (raketten enz), wat ik al in Delft heb gestudeerd, maar dat is wel een fijn beginnen in t Frans... tentamen over 2 weken!

Wat ik de afgelopen week dan heb geleerd? Niets, eigenlijk. We hebben in t FrEngels college gehad over prestatieleer, beetje flight mechanics, beetje propulsion. Wel positief: t was een week die ook werd bezocht door Airbus-medewerkers. En ook (een deel van) de docenten werken bij Airbus. Uitkomst: 2 emailadressen; eentje met stage-mogelijkheden, eentje om een keer een vluchtje over Toulouse te maken (als k zin heb, natuurlijk).
En verder binnenkort op de agenda: delta-vliegen en luchtverkeersleiderstoren van Blagnac bezoeken (tja, kheb wat mensen leren kennen!). Vanavond weer rugby-wedstrijd kijken met paar duizend Fransen (vorige keer was met 30,000!). Ik vermaak me best!
Anderzijds: ik moet ook weer studeren, en vakken in t Frans volgen, tentamens/rapporten in t Frans maken zal echt wel wat problemen gaan opleveren. Oftewel: genoeg te doen in te vorm van plezier en studie!

O ja, ik laat binnenkort echt foto’s zien van de campus. Moeten de wolken even wegtrekken zodat k foto’s kan maken (jullie moeten wel de indruk blijven houden dat t hier alleen maar zonnig en ontzettend warm is!).

À plus.

Foto's 3

2007-10-01T22:16:00.000+02:00

De vuurwerkshow om te vieren dat het Stade Toulouse 100 jaar bestaat. Was werkelijk een fantastische show! En mn camera, dat is een prima ding, zelfs voor vuurwerk! Eén klein nadeeltje: de twee batterijen die er net inzaten, waren na de show wel helemaal uitgeput... blijkbaar kost vuurwerk fotograferen meer energie.. ;-)

En elke foto's van Albi. Vooral de kathedraal was imposant door zn massieve buitenkant en verfijnde interieur.

Verschillen

2007-09-30T22:22:00.000+02:00

Na tweeënhalve week in Frankrijk beginnen de verschillen met Nederland me wel duidelijk te worden. Niet dat ik nu al een voorkeur voor t één of ander aan wil geven; de verschillen maken dat elke dag een nieuw avontuur betekent.

Ten eerste, het weer is hier anders :-) Laten we het alleen maar op ‘anders’ houden!
Alles, werkelijk alles, is in t Frans. Een website heet een ‘site web’, een airliner bestaat hier niet maar heet opeens ‘une compagnie aérienne’. En o ja, t Engels van de Fransen is, zoals bekend, niet echt t beste... Goed voor mn Frans, maar soms wel lastig of vermoeiend.
Eten kan hier de hele dag door. De boulangeries leveren continu lekkere broodjes en worden dan ook druk bezocht. IJs is om één of andere reden ronduit duur. Fruit en groenten zijn ook duurder (en juist dat had ik echt niet verwacht). Maar zwemmen is juist weer drie keer zo goedkoop als in Nederland.
En naar het zwembad gaan is een avontuur, alsof je opnieuw moet leren zwemmen! Vooraf woorden opzoeken, want hoe moet je anders vragen of er ‘coffres’ (kluisjes) zijn... Dan uit de automaat een badmuts trekken, vervolgens kijken hoe t zit met de kleedhokjes: zelfs de individuele hokjes zijn gescheiden voor mannen en vrouwen. Daarna douchen, badmuts op, water in. Even vragen wat dat bord betekent (banen voor snelle zwemmers en voor zwemmers met flippers). Achteraf douchen in de vrouwendouches (ja, ook al gescheiden!) en weer naar de vrouwenkleedhokjes.
De verschillen zijn niet heel groot, niet heel belangrijk; maar je moet wel elke keer zoeken naar hoe t precies zit. En dat maakt elke dag tot een nieuw avontuur!

Nou goed, tot zo ver de duidelijkste verschillen.
Wat ik de afgelopen dagen heb gedaan? Mn laatste dag taalcursus gevolgd, een avondje uit geweest met vrienden van de taalschool, een dagje rustig aan gedaan, s avonds naar een vuurwerkshow geweest (c’était vraiment magnifique; flabbergasting; zie foto’s), en vandaag Albi bezocht. Albi is een plaatsje dat is gebouwd door de Catharen (daarover een andere keer meer uitleg), met vooral een imposante kathedraal, en lieflijke huisjes (schots-en-scheef; tja, tis oud).

Morgenochtend zal k eindelijk mn rooster krijgen. En waarschijnlijk ook meteen mn eerste college. En oja, waarschijnlijk is t grootste deel in t Frans... Ik ben echt heel benieuwd, naar mn vakken, naar de taal, naar het niveau, naar alles eigenlijk. Maar k ben ook blij dat t eindelijk gaat beginnen, want voor die vakken en voor t Frans leren, ben ik toch hiernaartoe gekomen!

À la prochaine!

Cordes-sur-Ciel

2007-09-25T22:41:00.000+02:00

Na een actief weekend is het nu weer tijd voor de gewone dingen: opstaan, metro naar taalles, daarna broodje kopen als lunch (elke dag wat anders: pain du chocolat, pain aux raisins, jesuite, etc), beetje rondwandelen/iets bekijken in t centrum of iets kopen, naar huis, oefeningen Frans maken, boekje lezen, avondeten in restaurant (best oke 3-gangen-“diner” voor < € 3,-) en daarna nog computeren (film kijken, mails, blog etc). En ondanks dat de rest van mn blog over t weekend gaat, zijn ook de ‘normale’ dagen helemaal niet slecht!

Goed, vrijdag: boottocht over het ‘Canal-latérale’ en de Garonne. Een kalm, relaxed tochtje van bijna 1,5 uur. Het Canal-latérale is het verbindende kanal tussen de Garonne en Canal-du-Midi, waarbij de laatste is gegraven om een verbinding met de Middelandse zee te creeën (rond 1660-1680). De Garonne loopt vanuit de Pyreneën richting Bordeaux de Atlantische oceaan in. Nou goed, genoeg geografie, het was dus vooral een relaxed tochtje.
S avonds met een aantal taalschool-vrienden naar de rugby-wedstrijd tussen Frankrijk en Ierland. Een groot scherm in een groot veld, met een paar duizend Fransen samen, en een prima sfeer! Twas een belangrijke wedstrijd, aangezien Frankrijk (organisator WK) eruit zou liggen als ze zouden hebben verloren. Inderdaad, ze wonnen. Ik snap echt niets van t spel rugby. Ja, je moet de bal (?) naar de andere kant van t veld brengen om te scoren. Net voetbal, maar dan mét handen. Maar de regels?! Geen idee. Maakte ook niet uit, t was een top-avond!

Zaterdag naar Cordes-sur-Ciel, een middeleeuwse vestings-dorpje. Twas grijs weer, maar wel echt een mooi plaatsje (zie foto’s, dat zegt meer dan mijn uitleg). Leuk weetje: deze foto hier links is de Rue Chaud, de warme straat. Drie keer raden... de wallen van Cordes-sur-Ciel, hier, achter deze kleine deurtjes! :-)

Zondag naar Cité de l’espace geweest. Een park, niet echt toeristisch, wel veel info over allerlei ruimte-gerelateerde-dingen. Satelieten, een Ariane 5, een MIR station, tentoonstellingen over echt van-alles-en-nog-wat, maar het mooiste waren uiteindelijk toch de 2 film-voorstellingen: een IMAX en een “planetarium”-film. De IMAX film ging over de constructie van t ISS. Wel echt een toffe film. En in t Frans... Bij de planetarium-film kun je je t volgende voorstellen: een scherm van 360º, als een halve cirkel die iets naar voren geschoven is, zodat je voor je meer scherm hebt dan achter je. Oke? En dan een film over de Egyptenaren en sterren. Het leek bijna 3D en vooral met allemaal sterren op t scherm was t net een echte sterrenhemel. Aan t eind nog een uitleg gekregen over de sterren en sterrenbeelden die die avond aan de hemel te zien zouden zijn. Met een foutje: “daar is de maan, voor t eerst bewandeld door Lance Armstrong... o nee, dat was die fietser, ik bedoel Neil Armstrong.” We zijn wel 6 uur in t park gebleven, wat wel aangeeft dat t echt interessant was!

Volgende keer in mn blog: verschillen Frankrijk-Nederland, én ook binnenkort: de campus van Ensica!
Au revoir. Debbie

Foto's 2

2007-09-25T22:29:00.000+02:00

Boottocht over Canal-latérale en de Garonne

Met héél veel Fransen rugby kijken + speciale verlichting over de Garonne na de wedstrijd

Enkele foto's in Cordes-sur-Ciel

La Basilique St Sernin

2007-09-20T15:52:00.000+02:00

Bonjour!

Taalcursus, de stad bekijken en benodigde dingetjes kopen. Daar bestaan mn dagen momenteel uit. Oh, je hoort me zeker niet klagen; kheb t hier zeker naar mn zin!
De taalcursus is ronduit plezierig: de jonge docente weet precies serieus genoeg te zijn om ons wat te leren, maar wel altijd met een lach. De gesprekjes worden met de dag langer en ingewikkelder. En mn kennis van t Frans neemt echt hard toe, momenteel.

En dan begint nu de grote rondleiding door Toulouse, speciaal ontwikkeld voor deze website, met speciaal hiervoor gemaakte foto’s. We beginnen meteen maar groot: met de grootste kerk (basilique, in dit geval) van Frankrijk: La Basilique St Sernin de Toulouse.

Het eerste deel van de huidige basiliek (vroeger was er een andere) is gebouwd tussen 1070 en 1100, dus in zo’n 30 jaar tijd. In dit stuk werden niet alleen bakstenen (briques) gebruikt, maar ook steen (pierre). Steen is duurder dan baksteen, en na deze 30 jaar was er niet veel geld en wil voor de basiliek meer over. Het completeren van de bouw duurde dan ook zo’n 300 jaar (!) en gebeurde voornamelijk met bakstenen. Doordat pelgrims, onderweg naar Santiago de Compostella, relikwieën meenamen, is St Sernin langzamerhand een ‘rijke’ kerk geworden.

Zo, een mooi stukje historie van Toulouse. De binnenkant van de basiliek heb ik nog niet bezichtigd, maar dat ga ik binnenkort zeker doen. Voor wie behoefte heeft aan meer info: http://pmaude.free.fr/Sernin/Anglais/presentation.htm (tja, in t Engels, you lucky people!) of op wikipedia natuurlijk.

Foto links: minder wit, meer rood, meer bakstenen, minder steen, dit is t "nieuwste" deel.

Nog iets anders leuks: gisteravond ben k naar een concert geweest: Bach, uitgevoerd door het ‘Orchestre de Chambre de Toulouse’. Het vond plaats in een voormalige basiliek: La Basilique St Pierre des Cuisines (de oudste kerk van ZW Frankrijk). Hieronder 2 foto’s. Twas echt een mooi concert! Je m’ai bien amusé!

Voor de volgende keer (dinsdag/woensdag op mn blog): het middeleeuwse plaatsje Cordes-sur-Ciel.
Au revoir!

Foto's 1

2007-09-17T22:42:00.000+02:00

Zonsopgang onderweg, een stukje voorbij Tours + Onderweg

Pont neuf over de Garonne + Hoofdingang van Ensica

Eten met Kiki... ... en met Tobie en Romain

Ergens in Toulouse (zo ziet t er overal uit) + Mooie zonsondergang, vanuit mn kamer

Een fikse onweersbui die plotseling overtrok

En na de bui...

Ça va pas mal!

2007-09-17T19:59:00.000+02:00

Oui, les blogs sont en Français… bonne chance à vous!

Nee hoor, maar t Frans gaat ‘pas mal’. Tja, je moet wel; als je tenminste op je kamer wil komen, een kortingskaart voor de metro wil, iets wil kopen, of iemand wil groeten… en die taalcursus zal t alleen maar ameliorer, tres bien ;-)

Dan een paar adviezen voor degene die van plan was met een (eurolines) bus een lange trip te maken: neem je kussen mee (dan slaap je tenminste nog een paar keer een (half) uurtje, tot een totaal van max 4 uur); zorg ervoor dat je ‘s nachts wel wat slaapt en daarna wakker blijft (nogal tof om lekker naar buiten te kijken, rijdend in Zuid-Frankrijk); geniet van een fantastische zonsopgang (want ja, wakker was je toch al, zie de foto’s) en: neem lekker je vertrouwde AH-kant-en-klaar-voedselpakket mee (prima spul!).
Conclusie: 18 uur met de bus is goedkoop, niet heel erg comfortabel, maar al met al vond ik t nog best te doen (khad puzzels, boeken, zelfs laptop met video mee, maar allemaal niet echt gebruikt).

Gisteren heb k met vrienden die op studiereis zijn lokale gerechten gegeten. Het voorgerecht, salade met eendenborst en eenden-hals-spiertjes (heel zacht vlees), was best lekker.
Het hoofdgerecht, cassoulet, bestond uit witte bonen, een stuk worst en stukjes eend gebakken in eendenvet, uit de oven. Klinkt culinair verantwoord, maar lekker was t niet (zie foto, dan snap je wel wat k bedoel). T is wel een typisch Toulousain gerecht!

En vandaag een dagje studiereis gedaan: mee naar Airbus!
We kwamen aan bij de ‘Air Business Academy’ en wat kwam er over vliegen (net opgestegen): een A380!!! Jeetje, wat waren we blij...
Interessante lezing over de A400M (met contra-roterende turboprops), daarna naar de A380 assembly-line. Helaas, we kregen de standaard-toeristische-rondleiding, van een vrouw die duidelijk niet veel van vliegtuigen wist (“Wisten jullie dat het dak van dit gebouw wel 3 keer zo veel weegt als de Eiffeltoren?”).
Antoine had wel een goede vraag voor r: wie maakt de slats van de A380 (de enige op de poster met een andere, ongeïdentificeerde kleur)? Geen antwoord. Vragen aan collega’s: geen antwoord. Antoine: Stork, in Nederland. “Hoe schrijf je dat?” Nou goed, dat was dus t niveau.
Toen we daarna weer naar de Air Business Academy reden, kwam er wéér een A380 overvliegen. Dit keer wel een enkele (vage) foto. O ja, we hebben een cool Airbus-shirt gekregen ;-)

Ah bon, c’est tout pour aujourd’hui.
À la prochaine!

Laatste weekend in Nederland

2007-09-09T16:50:00.000+02:00

Dan nu komt de tocht naar Toulouse toch wel dichterbij. Mn kamer is deels ingepakt, in dozen gestopt en naar de box beneden gesjouwd; een fijn etentje met familie is geweest (zie foto's); al van een paar vrienden afscheid genomen. Tja, met nog maar 3 daagjes te gaan moet t ook wel.

Ik zal 4 maanden naar Toulouse gaan, studeren aan een grande ecole, Ensica (staat voor: Ecole Nationale Supérieure d'Ingénieurs de Constructions Aéronautiques). Ik vertrek op woensdag 12 september (met de bus...), kom aan op donderdag en zal op vrijdag met de studiereis van de studievereniging meegaan naar Airbus (!). Dan een weekendje om de stad te verkennen en daarna 2 weken elke doordeweekse ochtend taalcursus. Khad bedacht dat dat nog wel handig zou kunnen zijn; over een paar weken is deze blog dus in t Frans ;-). En dan op 1 oktober begin k om half negen s ochtends met studeren!

Via deze blog verhalen en veel foto's zodat jullie mee kunnen genieten van mijn tijd in een wat warmere en hopelijk minder natte stad :P

Tot hoors!
Debbie