De eerste echte vlucht!
Na de pente-école was het vandaag tijd om een echte vlucht te gaan maken. Niet meer dicht (max 10 m) bij de grond, maar op grotere hoogte, en meer tijd om te vliegen.
En wat vergeet je dan natuurlijk? Je fototoestel, de filmcamera.... zonde! Maar goed, niets meer aan te doen, dan maar een beschrijving van die machtige vlucht:
S ochtends eerst 1 keer gevlogen op de pente-école om een andere vleugel te proberen, daarbij helaas een stang goed doorgebogen, en daarna brak ie.... Goed, andere stang erop gezet, lunchen en in de auto richting de vlieg-locatie. Daar aangekomen gekeken naar de wind richting om van de 3 het goede startpunt te kiezen. De vlucht doornemen met de moniteur (begeleider die via radio aanwijzingen geeft) en dan weer in de auto naar t startpunt. Vleugel uitklappen (en nee, dat is niet alleen uitklappen, maar dat is een werkje van een kwartier...), klaarmaken voor de vlucht en dan onder de vleugel naar de helling. En dan, bij een goede windvlaag, van een steile helling afrennen. Voordat k die helling (van 5 m) af was, vloog k al! In de lucht, zo'n 50 m onder me niets.... Ondertussen een bochtje naar links, naar rechts, en wat tijd om om me heen te kijken: niets, overal om me heen, helemaal niets! Alleen maar lucht. Naar beneden gekeken, daar, in de verte (oke, max 100 m, maar dat lijkt verticaal veel verder dan horizontaal) staan huizen, gras, bomen, die langzaam dichterbij komen. Dan richting de landingsplaats sturen, een paar bochten, langzaam dalend. Uiteindelijk een laatste bocht, die k helaas iets te gretig nam: dichterbij de grond dan de bedoeling was, en in de richting van bomen ipv een groot grasveld. Goed, bijsturen dus, weer naar rechts en dan een groot grasveld. Niet heel netjes geland (op mn buik ipv op mn voeten), maar goed, het was mn eerste vlucht ;-)
Een ervaring rijker, morgen weer pente-école en volgende week weer vliegen! :-)
zaterdag 26 januari 2008
dinsdag 15 januari 2008
France - Angleterre
Eindelijk heb ik wat te doen hier op Ensica, beter gezegd: eindelijk heb ik t druk! Vier vakken te doen: turbulence, thermoélasticité, production et maintenance des avions en systems et mécanique des hélicoptères. Klinkt interessant he?! En behalve dat hebben we nog een rapport af te maken van avant projet avions légère. Over het algemeen (oke, niet allemaal) interessante vakken, en vooral turbulence en de helicopters zijn niet makkelijk.
Gisteren mocht k, samen met een Franse mede-student, een presentatie geven over een artikel voor t vak aéroacoustique. Niet makkelijk, een presentatie in een andere taal! En ik praat van mezelf altijd al snel.... nou goed, we hebben er een 15 voor gekregen (huh?! Een 15? Ja, een 15. Dat kan met een schaal van 0 tot 20!), dus best tevreden uiteindelijk.
Maar dan nu: Frankrijk – Engeland. De verloren rugbywedstrijd van Frankrijk tegen de Engelsen werd als volgt beschouwd: “We hadden beter van de All Blacks (Nieuw-Zeelanders) kunnen verliezen, dan hadden we niet van de Engelsen kunnen verliezen” (Ze waren niet eens blij dat ze zover in t toernooi waren gekomen...). En “Ben je niet bang dat jullie (dit is voor alle Nederlanders!) t Nederlands vergeten doordat jullie films in t Engels kijken?”
Fransen zijn tégen Engelsen, tégen Engels, tégen alles wat met Engeland te maken heeft. Dat is overigens wederzijds. De Engelsen zijn ‘roast beef’ en de Fransen zijn ‘grenouilles’ (kikkers).
Vanmiddag had ik les van een docent die bij EADS werkt; een internationaal bedrijf met (de belangrijkste) onderdelen in Duitsland, Engeland, Spanje en Frankrijk. Mening van de prof: de Engelsen, die kijken alleen maar op de centen. Laat hun de marketing doen; dat is t enige wat ze kunnen. De Duitsers, die doen hun best om ook wat aan ontwerp te doen, maar ze zijn veel te strikt. En de Spanjaarden volgen ons (de Fransen) en daarom gaat t, weliswaar op lager niveau, maar toch, best goed. En de Fransen, “wij zijn creatief, ontwerpen innovatief, dat kunnen de andere landen nog van ons leren".
Goed, genoeg afgegeven op de (voor mij) onbegrijpelijke trotsheid van enkele Fransen ! ;-)
Aangezien we dit weekend door harde wind én niet konden skiën én mijn pente-école (delta-vlieg leerschool) niet door ging, hierbij wat foto’s van François die wél (jaloers!) een vlucht kon maken. Zo’n 15 minuten in de lucht gehangen en daarna mooi geland.
Hopelijk komend weekend beter weer!
Uitzicht dat we onderweg tegenkwamen, de besneeuwde bergen van de Cantale + het uitzicht vanaf de "opstijgplaats"
François bijna klaar voor zn vlucht + net vertrokken!
En dan in de lucht!
Gisteren mocht k, samen met een Franse mede-student, een presentatie geven over een artikel voor t vak aéroacoustique. Niet makkelijk, een presentatie in een andere taal! En ik praat van mezelf altijd al snel.... nou goed, we hebben er een 15 voor gekregen (huh?! Een 15? Ja, een 15. Dat kan met een schaal van 0 tot 20!), dus best tevreden uiteindelijk.
Maar dan nu: Frankrijk – Engeland. De verloren rugbywedstrijd van Frankrijk tegen de Engelsen werd als volgt beschouwd: “We hadden beter van de All Blacks (Nieuw-Zeelanders) kunnen verliezen, dan hadden we niet van de Engelsen kunnen verliezen” (Ze waren niet eens blij dat ze zover in t toernooi waren gekomen...). En “Ben je niet bang dat jullie (dit is voor alle Nederlanders!) t Nederlands vergeten doordat jullie films in t Engels kijken?”
Fransen zijn tégen Engelsen, tégen Engels, tégen alles wat met Engeland te maken heeft. Dat is overigens wederzijds. De Engelsen zijn ‘roast beef’ en de Fransen zijn ‘grenouilles’ (kikkers).
Vanmiddag had ik les van een docent die bij EADS werkt; een internationaal bedrijf met (de belangrijkste) onderdelen in Duitsland, Engeland, Spanje en Frankrijk. Mening van de prof: de Engelsen, die kijken alleen maar op de centen. Laat hun de marketing doen; dat is t enige wat ze kunnen. De Duitsers, die doen hun best om ook wat aan ontwerp te doen, maar ze zijn veel te strikt. En de Spanjaarden volgen ons (de Fransen) en daarom gaat t, weliswaar op lager niveau, maar toch, best goed. En de Fransen, “wij zijn creatief, ontwerpen innovatief, dat kunnen de andere landen nog van ons leren".
Goed, genoeg afgegeven op de (voor mij) onbegrijpelijke trotsheid van enkele Fransen ! ;-)
Aangezien we dit weekend door harde wind én niet konden skiën én mijn pente-école (delta-vlieg leerschool) niet door ging, hierbij wat foto’s van François die wél (jaloers!) een vlucht kon maken. Zo’n 15 minuten in de lucht gehangen en daarna mooi geland.
Hopelijk komend weekend beter weer!
Uitzicht dat we onderweg tegenkwamen, de besneeuwde bergen van de Cantale + het uitzicht vanaf de "opstijgplaats"
François bijna klaar voor zn vlucht + net vertrokken!
En dan in de lucht!
maandag 7 januari 2008
Après les vacances de Noël
Ten eerste iedereen de allerbeste wensen voor 2008!
Twee weken vakantie gehad, dus geen blogs geschreven, en nu dus wel weer wat te vertellen.
François en ik hebben aan beide kanten de ouders aangedaan, want ja, tijdens de vakantie is daar eindelijk wat tijd voor. Dus, eerst naar François’ familie, waar we kerst hebben gevierd. Alhoewel een Nederlandse kerst op 25 en 26 december wordt gevierd (tenminste, zo heb ik t altijd gekend…), voor de Fransen is de avond van 24 december het belangrijkst (‘Réveillon’) en de 25e is vooral om het feest met de rest van de familie over te doen. Dus, de 24e s avonds een lang diner, met aperitief, voorgerecht (oa oesters, voor t eerst voor mij; dat glibbert toch wel een beetje!), hoofdgerecht, kaas en nagerecht. Tussen de kaas en het nagerecht (een traditionele ‘Buche de Noël’) zijn we naar de kerk geweest. Een onwijs lange en eentonige dienst (helemaal niet wat we ervan hadden verwacht), maar daarna toch het dessert. En daarna: cadeaus (het was toen al ongeveer 1 uur s nachts)! Cadeaus door iedereen uitgepakt, nog wat gepraat, oma naar huis gebracht en om 3 uur naar bed. Dat is een normale kerstavond!
Denk je t een beetje gehad te hebben (twas echt veel eten!), maar nee, na een zeer licht ontbijt op de 25e, zijn we doorgegaan naar de andere oma, voor een kerst-lunch. En wat houdt dat dan in? Ongeveer precies hetzelfde (in kwaliteit en kwantiteit) als het diner op kerstavond! Dus weer heel veel en lekker eten! Een lunch van 14 tot 16.30 uur, daarna kaarten, om 19 uur maar eens naar huis, daar een licht diner en dan slapen. Wat een kerst! ;-)
Goed, na t kerstfeest kwam t andere feest: op naar Nederland! Een hele tour, 10 uur in de trein, vertrekken om 6.11 uur (ja, s ochtends!). Het landschap werd onderweg steed platter en eindelijk kreeg François door dat Nederland niet een béétje plat is, maar werkelijk plát!
Wat we hebben gedaan: schaatsen in Deventer met de hele familie, toerist uithangen in Amsterdam met mn vader, dagje Delft met mn broertje en verder vooral veel “familie-dingen” (lekker eten, spelletjes, boswandeling).
Uitleg geven over hoe Amsterdam (zie links op de foto), Delft en de bossen rond Apeldoorn eruit zien, lijkt me niet echt nuttig op deze blog; daar kan elke Nederlander zich op zn minst iets bij voorstellen. Wat wel grappig is, is hoe een Fransman Nederland ziet bij zn eerste bezoek. Enige indrukken: onwijs plat, er is heel veel water en daar moeten we maar mee om gaan op één of andere manier (“Vind je t niet eng dat je onder de water-spiegel woont?”), Amsterdam is wel heel vrij (De Wallen is een ‘vitrine-kast’ voor prostituees, en een coffee-shop is inderdaad niet voor koffie...), wat doen we eigenlijk met al die fietsen die overal staan? en hoe kan t dat een moeder 2 (2!) kinderen meenemeemt op 1 (1!) fiets? Het vuurwerk met Oud & Nieuw, hoewel naar de Nederlandse mening wat matig door de mist, was werkelijk iets nieuws (“alsof de oorlog is uitgebroken!”).
En toen, helaas, weer naar Frankrijk. Afscheid nemen voor 9 maanden nu; niet heel makkelijk!
Maar goed, nu weer ‘thuis’ in Toulouse (wat onderhand wel echt een beetje thuis begint te worden overigens) en ook hier genoeg te beleven de komende weken: hopelijk wat pittigere colleges, skiën (jippie!), mn eerste ‘grand vol’ (echte vlucht) met de delta, en vast en zeker meer activiteiten! En dan vanaf half februari heb ik anderhalve maand vakantie (ok, kga oa wel werken), want mn stage begint pas begin april.
Ik hou jullie op de hoogte.
Groetjes!
Schaatsen in Deventer
Een flink scheefstaand huis in Amsterdam en de grachten s avonds.
Met Pluto wandelen in het bos
Twee weken vakantie gehad, dus geen blogs geschreven, en nu dus wel weer wat te vertellen.
François en ik hebben aan beide kanten de ouders aangedaan, want ja, tijdens de vakantie is daar eindelijk wat tijd voor. Dus, eerst naar François’ familie, waar we kerst hebben gevierd. Alhoewel een Nederlandse kerst op 25 en 26 december wordt gevierd (tenminste, zo heb ik t altijd gekend…), voor de Fransen is de avond van 24 december het belangrijkst (‘Réveillon’) en de 25e is vooral om het feest met de rest van de familie over te doen. Dus, de 24e s avonds een lang diner, met aperitief, voorgerecht (oa oesters, voor t eerst voor mij; dat glibbert toch wel een beetje!), hoofdgerecht, kaas en nagerecht. Tussen de kaas en het nagerecht (een traditionele ‘Buche de Noël’) zijn we naar de kerk geweest. Een onwijs lange en eentonige dienst (helemaal niet wat we ervan hadden verwacht), maar daarna toch het dessert. En daarna: cadeaus (het was toen al ongeveer 1 uur s nachts)! Cadeaus door iedereen uitgepakt, nog wat gepraat, oma naar huis gebracht en om 3 uur naar bed. Dat is een normale kerstavond!
Denk je t een beetje gehad te hebben (twas echt veel eten!), maar nee, na een zeer licht ontbijt op de 25e, zijn we doorgegaan naar de andere oma, voor een kerst-lunch. En wat houdt dat dan in? Ongeveer precies hetzelfde (in kwaliteit en kwantiteit) als het diner op kerstavond! Dus weer heel veel en lekker eten! Een lunch van 14 tot 16.30 uur, daarna kaarten, om 19 uur maar eens naar huis, daar een licht diner en dan slapen. Wat een kerst! ;-)
Goed, na t kerstfeest kwam t andere feest: op naar Nederland! Een hele tour, 10 uur in de trein, vertrekken om 6.11 uur (ja, s ochtends!). Het landschap werd onderweg steed platter en eindelijk kreeg François door dat Nederland niet een béétje plat is, maar werkelijk plát!
Wat we hebben gedaan: schaatsen in Deventer met de hele familie, toerist uithangen in Amsterdam met mn vader, dagje Delft met mn broertje en verder vooral veel “familie-dingen” (lekker eten, spelletjes, boswandeling).
Uitleg geven over hoe Amsterdam (zie links op de foto), Delft en de bossen rond Apeldoorn eruit zien, lijkt me niet echt nuttig op deze blog; daar kan elke Nederlander zich op zn minst iets bij voorstellen. Wat wel grappig is, is hoe een Fransman Nederland ziet bij zn eerste bezoek. Enige indrukken: onwijs plat, er is heel veel water en daar moeten we maar mee om gaan op één of andere manier (“Vind je t niet eng dat je onder de water-spiegel woont?”), Amsterdam is wel heel vrij (De Wallen is een ‘vitrine-kast’ voor prostituees, en een coffee-shop is inderdaad niet voor koffie...), wat doen we eigenlijk met al die fietsen die overal staan? en hoe kan t dat een moeder 2 (2!) kinderen meenemeemt op 1 (1!) fiets? Het vuurwerk met Oud & Nieuw, hoewel naar de Nederlandse mening wat matig door de mist, was werkelijk iets nieuws (“alsof de oorlog is uitgebroken!”).En toen, helaas, weer naar Frankrijk. Afscheid nemen voor 9 maanden nu; niet heel makkelijk!
Maar goed, nu weer ‘thuis’ in Toulouse (wat onderhand wel echt een beetje thuis begint te worden overigens) en ook hier genoeg te beleven de komende weken: hopelijk wat pittigere colleges, skiën (jippie!), mn eerste ‘grand vol’ (echte vlucht) met de delta, en vast en zeker meer activiteiten! En dan vanaf half februari heb ik anderhalve maand vakantie (ok, kga oa wel werken), want mn stage begint pas begin april.
Ik hou jullie op de hoogte.
Groetjes!
Schaatsen in Deventer
Een flink scheefstaand huis in Amsterdam en de grachten s avonds.
Met Pluto wandelen in het bos
Abonneren op:
Posts (Atom)
