La Basilique St Sernin

Bonjour!

Taalcursus, de stad bekijken en benodigde dingetjes kopen. Daar bestaan mn dagen momenteel uit. Oh, je hoort me zeker niet klagen; kheb t hier zeker naar mn zin!
De taalcursus is ronduit plezierig: de jonge docente weet precies serieus genoeg te zijn om ons wat te leren, maar wel altijd met een lach. De gesprekjes worden met de dag langer en ingewikkelder. En mn kennis van t Frans neemt echt hard toe, momenteel.

En dan begint nu de grote rondleiding door Toulouse, speciaal ontwikkeld voor deze website, met speciaal hiervoor gemaakte foto’s. We beginnen meteen maar groot: met de grootste kerk (basilique, in dit geval) van Frankrijk: La Basilique St Sernin de Toulouse.






Het eerste deel van de huidige basiliek (vroeger was er een andere) is gebouwd tussen 1070 en 1100, dus in zo’n 30 jaar tijd. In dit stuk werden niet alleen bakstenen (briques) gebruikt, maar ook steen (pierre). Steen is duurder dan baksteen, en na deze 30 jaar was er niet veel geld en wil voor de basiliek meer over. Het completeren van de bouw duurde dan ook zo’n 300 jaar (!) en gebeurde voornamelijk met bakstenen. Doordat pelgrims, onderweg naar Santiago de Compostella, relikwieën meenamen, is St Sernin langzamerhand een ‘rijke’ kerk geworden.

Zo, een mooi stukje historie van Toulouse. De binnenkant van de basiliek heb ik nog niet bezichtigd, maar dat ga ik binnenkort zeker doen. Voor wie behoefte heeft aan meer info: http://pmaude.free.fr/Sernin/Anglais/presentation.htm (tja, in t Engels, you lucky people!) of op wikipedia natuurlijk.



















Foto links: minder wit, meer rood, meer bakstenen, minder steen, dit is t "nieuwste" deel.

Nog iets anders leuks: gisteravond ben k naar een concert geweest: Bach, uitgevoerd door het ‘Orchestre de Chambre de Toulouse’. Het vond plaats in een voormalige basiliek: La Basilique St Pierre des Cuisines (de oudste kerk van ZW Frankrijk). Hieronder 2 foto’s. Twas echt een mooi concert! Je m’ai bien amusé!















Voor de volgende keer (dinsdag/woensdag op mn blog): het middeleeuwse plaatsje Cordes-sur-Ciel.
Au revoir!