'Faire des raquettes'

Gisteren zijn we met een groep vrienden naar de Pyreneën gegaan, want er was eindelijk sneeuw gevallen! Met zn achten, drie meiden, vijf jongens. De jongens zijn gaan skiën, de meiden hadden een beter plan: 'faire des raquettes'... Dat is: wandelen in de sneeuw, met 'raquettes' onder de schoenen gebonden om beter òp de sneeuw te blijven lopen. Nou, dat werkte maar half, want een flink deel van de tijd hebben we ìn de sneeuw gelopen (tot 40 cm!) ipv erop; het was poedersneeuw waarin je direct wegzakte, ook met raquettes. Goed, de rest van de wandeling werkte t prima, overigens.
We hebben een tocht van 3 uur in 2,5 uur afgelegd, en dat hebben we geweten... als toch-niet-zo-erg-ervaren-raquettes-wandelaars kostte t best wat pijn en moeite om t laatste stukje af te leggen.
Maar, s middags hebben we dat ruim goed gemaakt: we zijn naar een thermen-zwembad gegaan met verschillende baden, turks stoombad, hammam, etc. Heerlijk! Dat doet de wandeling wel even vergeten.
Al met al een superdag: een vermoeiende, maar prachtige wandeling in de sneeuw, daarna een heerlijk zwembad en s avonds ge-raclette-d: gourmetstel, raclette-kaas in de bakjes om te smelten, dat over aardappels heen, vleeswaren erbij, en eten maar! Was ook prima!















De 'raquettes' voor onder de schoenen. Na 2,5 uur wandelen waren mn schoenen en broek toch wel een beetje besneeuwd + Mn twee raquettes-maatjes: Anne en Solène.















Het prachtige uitzicht op de bergen.















En ja, ook de zon hebben we gezien. Twas zelfs ronduit warm om te wandelen (nou ja, dat stuk hebben we vooral geklommen) in de zon!

Stage

Goed gelachen met t onderstaande filmpje?
Het stormt hier momenteel een beetje (op dit moment niet zo erg, maar wordt wel verwacht), dus of de pente-école (delta-vlieg-school) morgen door gaat, is nog niet zeker. Nieuwe foto’s en filmpjes kunnen dus even duren... ;-)

Niet t allerergst als t nu even niet door kan gaan, alhoewel k ook zin heb om wat rond te vliegen, maar komende weken zijn er tentamens... tja, er moet ook gestudeerd worden.
Eerlijk gezegd, er is wel een duidelijk verschil tussen studeren in Delft en in Toulouse. En dan bedoel ik niet eens alleen de taal.
In Delft hebben we een rooster die hetzelfde blijft voor 7 weken. Na die 7 weken zijn er tentamens, en dan beginnen we opnieuw met 7 weken colleges. Dat is niet zo aan Ensica: Geen vast rooster, maar elke week een nieuwe. En examens zijn gewoon tussendoor. Verder, de colleges zijn veel klassikaler dan in Delft. Thuis iets aan de studie doen is niet echt nodig, misschien wat dingen door nemen voor een tentamen, misschien wat oude tentamens maken, maar dat is t wel zo’n beetje. Rapporten schrijven, zelf iets uitzoeken of zelfs oefeningen maken doen we hier niet. En o ja, voor je tentamens mag je (bijna altijd) je aantekeningen en boeken meenemen...

Nou goed, mijn mening is wel tussen de regels door te lezen, denk k zo. Ik ben echt niet alleen maar negatief over Ensica en het Franse studie-systeem, maar ik denk wel dat je als Delftse student zelfstandiger en praktischer afstudeert. Zelfs met de docenten die wel van Airbus, Eurocopter en vele andere bedrijven komen om les te geven, krijg je niet dezelfde praktische ervaring als wanneer je zélf aan een project meewerkt...

Maar goed, wat ik ook over de studie hier denk, ik wil toch wel graag ná mijn studie in Frankrijk blijven. Dus, ik heb gezocht naar een stage in Frankrijk. Gesolliciteerd bij Eurocopter en Airbus (2 in totaal) en mn CV en ‘lettre de motivation’ naar docenten gestuurd. Eén docent reageerde direct en heeft mijn gegevens weer doorgestuurd naar een college. Twee weken later kreeg k een mail: of ik geïnteresseerd was in een stage op t ‘Avant projet bureau’ (concept ontwerp) van Airbus France. Het was prècies de stage waar ik van had gedroomd: een echt ontwerp, prestaties doorrekenen, en zelf aan t ontwerp sleutelen. Dus, ja gezegd, gesprek gehad (in t Frans, dat was niet makkelijk!) en afgewacht. Positief bericht gehad, dus ik heb een stage in Toulouse! :-) Hieronder een vertaling + originele Franse beschrijving van de stage. Ik ben er erg blij mee. Het betekent dat ik van maart t/m augustus in Frankrijk zal blijven om bij Airbus rond te wandelen (o ja, en te werken). Ik ben tevreden!

En nu ga k studeren voor mn tentamen (aéroélasticité...).
Bonne journée à vous!


Stage Airbus – Integratie van een treksysteem in een vliegtuig om op de grond onafhankelijk van de motoren te kunnen taxiën.

Eerste twee maanden van de stage hebben tot doel om:
- te begrijpen en te evalueren wat de gevolgen zijn van het integreren van deze systemen in een A320-nieuwe generatie type van vliegtuigen;
- een inschatting te maken van de gevolgen van deze integratie op de gewichten en de aerodynamica van het vliegtuig;
- het rond maken van de configuratie van het vliegtuig, op een manier waarop de initiële eisen blijven behouden;
- te evalueren wat het verschil in prestaties is tussen een vliegtuig met en zonder dit systeem.
Deze studie zal worden uitgevoerd voor meerdere types van treksystemen (circa 6 à 7).
Vervolgens zullen de volgende taken worden uitgevoerd om de studie te completeren:
- een studie naar de integratie van het systeem op andere Airbus-vliegtuigen;
- een definitie en evaluatie van het systeem zoals het kan worden “geretrofit” op bestaande vliegtuigen (zowel ontworpen, maar nog niet gebouwde als al gebouwde vliegtuigen).

Le sujet technique concerne l'intégration sur avion de moyens de tractage au sol indépendants des moteurs. Le but du stage sera à partir de données techniques fournies durant les deux premiers mois du stage par des spécialistes:
- de comprendre et évaluer l'impact de l'intégration de ces systèmes sur un avion du type A320 nouvelle génération
- de faire une estimation de l'impact de cette intégration sur les masses et l'aérodynamique de l'avion
- de boucler la configuration de l'avion de manière à respecter le cahier des charges initial
- d'évaluer le différentiel de performances de l'avion final par rapport à celui non équipé du système.
Cette étude sera réalisée sur plusieurs types de systèmes de tractage.Des tâches annexes pourront compléter cette étude en fonction de votre niveau d'avancement:
- étude de l'intégration sur d'autres avions Airbus
- définition et évaluation d'un système pouvant être "rétrofités" sur les avions existants.

Video pente-école Delta

Hierbij een filmpje van de eerste en tweede dag op de pente-école! Veel lach-plezier gewenst!!!

Foto's 6

Stephane en ik bij de vleugels + ik onder 'mn' vleugel















Stephane die een poging waagt... + ... en ik ook!















En uiteindelijk ook wat geslaagde vluchtjes!




















Zaterdag 26/11: Wandeling in de Pyreneën
Eerst een bos-achtige heuvel beklimmen...




















Daarna het echte werk: wandelen (lees: klauteren) in de sneew tot op de knieën! Best een pittige wandeling, met de hoge sneeuw, maar ook door de steile hellingen. Wel echt heel tof!















Maar zoals je kunt zien: het was de inspanning helemaal waard: een super-uitzicht!

Fruits de mer

Bonjour!

Het echte studeren is eindelijk begonnen! Kvind t wel prima, hoor. Aéroélasticité, avant-projet avions légère, avionique des hélicoptères, aéroacoustique. Niet allemaal moeilijk, ook niet allemaal makkelijk, en bijna allemaal in t Frans, dus dat schiet lekker op met mn taalgevoel!

En verder, behalve studeren, zijn er zeker genoeg leuke dingen hier te vinden: van de week met de vriendengroep een Canadese film gekeken (Bon cop, bad cop): half in t Quebecois (en dat is geen Frans! Ik verstond er helemaal niets van!) en half in t Engels (en dat kon k dan weer wel volgen). Vanavond mosselen en friet eten in een restaurantje; zondag naar de deltavlieg-school om daar eens te kijken wat ik kan leren (want dat wil ik wel!) en morgen misschien een fijne wandeling maken (Pyreneen?). Tja, dat gaat goed!

Maar dan nu natuurlijk eindelijk wat uitleg over met wie ik nou op vakantie was geweest, met wie ik al die activiteiten doe, en met wie ik heel veel plezier heb: ik heb een vriend! Uiteraard, hij is Frans, 23 jaar, heet François en is gewoonweg super! Tja, ik kan wel een complete persoonsbeschrijving geven, maar denk dat t genoeg zegt dat ik supergelukkig ben (en hij trouwens ook!).
















Samen met François ben ik begonnen aan een Franse culinaire ontdekkingstocht... met een klein beetje angst voor alles wat ze hier naar binnen werken, heb ik me vorige week gewaagd aan 'agneau' = lamsvlees. Dat had ik in Nederland al wel één keer gegeten, dus niet compleet nieuw. Wel lekker trouwens!
Gisteravond hebben 'fruits de mer' gegeten. Dat was voor mij wel een nieuwe ervaring... :-) We hadden gamba's, amandes de mer, bulots en bigorneaux. De eerste kennen jullie natuurlijk wel, de tweede lijkt wat op een mossel maar is een stuk groter (en taaier) en de laatste twee zijn echte zee-slakken... bigorneaux zijn heel klein (1 cm) en uit t huisje kun je een "slakje" trekken, wat je kunt eten. De eerste was natuurlijk een overwinning op mezelf (het was de eerste keer!) en daarna vond ik ze zelf best lekker. Dat ging goed. Op naar de volgende: de bulot. Dat is een grotere zee-slak van zeker 5 cm. T beestje uit zn huisje trekken en opeten maar! Nou goed, dat is niet mn favoriet geworden. Nog niet in elk geval... Wel wat foto's als bewijs!
Nou, een hele ervaring rijker, dat is zeker. Wat we verder op onze ontdekkingstocht tegen gaan komen, weten we nog niet zeker; in elk geval oesters (Kerst; en ik heb al gezegd dat ik dat wel wil proberen; maar waarom ook al weer?!?), en waarschijnlijk nog wel wat meer vissen en dieren... we'll see!

O ja, tis absoluut geen één-richtingsverkeer: mijn ouders waren 2 weken geleden hier in Toulouse op bezoek en hebben toen (oa) boerenkool en rookworst meegenomen. En dat heeft François dus al geproefd: "Als dat Nederlands eten is, wil ik wel meer proberen", was zn reactie. Oke, dat gaan we dus ook doen. Suggesties voor typisch Nederlands eten zijn welkom, want behalve stampotten kom ik niet zo heel ver...;-)

Goed, groetjes vanuit t niet-meer-zo-heel-warme-maar-over-het-algemeen-wel-droge Toulouse!














Links: net onder de tomaat liggen 2 bigorneaux, daaronder een gamba, daar linksboven ligt een 'amande de mer' en tussen die amande en de tomaat is een bulot.
Rechts: het resultaat (alle schelpen en gamba-lijfjes) van een avondje 'fruits de mer'....

Baptême :-)

Bonjour!
Een drukke week achter de rug, vorig weekend waren mijn ouders op bezoek in Toulouse (heel leuk en fijn weekend) en van maandag t/m vrijdag heb ik eindelijk echt vakken gevolgd. Vrijdagochtend mn tweede tentamen in t Frans gemaakt, ging wel oke, maar t tentamen was (voor iedereen overigens) te lang en ging niet echt over helicopters (vak: Introduction aux helicopters). Goed, toch maar weer gedaan.
Hoe t trouwens met mn Frans gaat? Erg goed, eigenlijk. Dat wil zeggen: ik praat vrijwel alleen maar Frans, heb hele dagen colleges in t Frans (ja, zelfs aéroacoustique). En nog steeds af en toe wat woordjes leren uit n boek. Tip voor als je een taal wil leren: ga in t land wonen, zoek wat vrienden en t gaat supersnel!

Maar waarom heet deze blog ‘baptême’? Omdat ik gisteren mijn lucht-doop in het deltavliegen heb gemaakt! Niet alleen, want t kost wat tijd om te leren, maar met een ervaren vlieger (moniteur). Deltavliegen kennen we in Nederland niet, omdat je er bergen voor nodig hebt…. En die hebben we niet. Maar goed, hier is parapenten en deltavliegen heel normaal. Bij parapenten gebruik je een parachute waar je onder ‘zit’, bij deltavliegen hang je plat liggend onder een vleugel.
Gisteren zijn we naar een niet al te hoge berg gegaan (hoogteverschil tussen start en landing van circa 300 meter) waarop we de vleugels hebben voorbereid (je gaat altijd met een groep, gisteren met zn achten). Daarna harnas aan waarmee je aan de vleugel wordt bevestigd. Dan de take-off oefenen : samen met de moniteur synchroon rennen. En dan met de vleugel naar de take-off plaats: een heuveltje van 1 à 2 m hoog en zo’n 8 meter lang. Na die 8 meter is er niets meer behalve afgrond met rotsen. Oftewel, binnen die 8 meter moet je genoeg rennen om snelheid te maken om op te stijgen. Alles vastgeklikt, en dan wachten tot de goede wind. Dat duurt een tijdje (met een lekker doortikkend hart!) maar dan gaan we toch echt: rennen en voor je t weet (letterlijk) hang je onder die vleugel. Helemaal vrij in de lucht, je kunt naar beneden kijken, je kunt lekker hangen onder de vleugel, alles loslaten. De moniteur stuurt (verplaatsen lichaamsgewicht) en we versnellen en decelereren een keer: wow, dat effect is heel duidelijk merkbaar. Bij versnelling voel je de wind om je oren suizen en als we afremmen voel je de lucht tegen je borst drukken. Dan alweer klaarmaken voor de landing: de moniteur stuurt op t grasveld af en we “rennen” alvast in de lucht om daar mee verder te gaan wanneer we de grond voelen, maar een luchtstoot breekt dit een beetje af en we vallen zachtjes op onze knieen in t gras. Ook prima. Opstaan, vleugel van de landingsplaats weg tillen en inklappen. Daarna volgt de rest van de groep. En als iedereen zn ‘sprong’ heeft gemaakt gaan we nog met zn allen een warme chocolademelk drinken (ja, t was gisteren ca 1 graadje warm… of koud…).
Ondanks dat de vlucht maar 3 minuten duurde was t een super-ervaring! Rennen van een heuveltje ‘richting afgrond is enigszins ‘eng’ (oke, voor mij viel dat wel mee ;-) …).Maar tegelijkertijd ook heel tof, omdat je weet dat die vleugel wel doet wat ie moet doen: vliegen. En zodra je onder de vleugel hangt, ben je vrij, kun je rondkijken, met de lucht mee bewegen: tis een fantastisch gevoel !

Blog (eindelijk) geschreven, nu ga k m in t Frans vertalen, en daarna nog wat Franse woordjes studeren. Zo kom k mn zondag wel weer door. En vanaf morgen weer lekker aan de bak met mn vakken! Het gaat goed hier in Toulouse!

Vacances de Toussaint

Het heeft even geduurd om een nieuwe blog te schrijven…
Zoals een aantal van jullie weten is Ronald Slingerland (docent LR, mn baas, en onderhand een goede vriend) overleden. Uiteraard was (ben) ik erdoor ontdaan en veel zin om leuke dingen te schrijven had k niet.

Toch, hoewel cru, het leven gaat door, en in Frankrijk is er een vakantie voor Saint-Toussaint (1 november). Dus, ik ben op vakantie geweest. Een flinke tour door het zuiden van Frankrijk: 2000 km in totaal!
Begonnen vorige week vrijdag, in Toulouse, richting Montpellier, onderweg gestopt in het schattige plaatsje Olargues. Nauwelijks toeristen, maar wel echt de moeite waard om te bezoeken. Nauwe steegjes, oude huizen en een glibberig ‘pad’ naar een kerk bovenop de heuvel. Bijzonder!
Doorgereden richting naar Aix-en-provence waar we hebben overnacht. De volgende dag zijn we richting Nice gereden (en ja, daar is het zo’n 20 graden en zonnig) waar we Grasse hebben bezocht. Weer nauwe steegjes (tja, vroeger waren er nog geen Hummers...), maar nu vrolijk gekleurde huizen (typisch voor de Provence) en nog veel activiteit op straat, ook al was t al bijna avond. Geslapen in een tent; overdag warm, maar ca 3 graden ’s nachts, dus kleding aan, warme slaapzak en 2 dekens... zo konden we tenminste redelijk slapen.
Zondag naar de Gorges du Verdon: een kloof in de aarde met een lengte van 25 km. Imposant door de lengte, maar ook door de hoogte (wel tot 700 m!). Prachtige kleuren: groen, geel, oranje en rood door de herfst gecombineerd met het grijs van de rotsen. Onderweg gestopt om een jochie van 10 ofzo van een brug te zien bungee-jumpen! De Gorges du Verdon mondt uit in het artificieel aangelegde Lac Sainte-Croix. Een prachtig blauw meer; vlakbij op een berg gelunchd met stokbrood en kaas, in de zon!
Na wat rond te hebben gewandeld, zijn we verder gereden richting Les Mées, een rotsformatie die uit t niets lijkt te komen. Dichterbij bekeken zijn t allemaal kleine steentjes die met een soort cement vast lijken te zitten. Toch, het zijn natuurlijke rotsen, dus cement zal t wel niet zijn... Wel bijzonder!
Gelogeerd in de tent in het dorp Laragne. De volgende dag het dorpje Upaix, vlakbij Laragne bezocht. Met zo’n 2000 inwoners is t niet groot, maar wel schattig en vooral met een mooi uitzicht over de verschillende bergketens die tientallen of honderden kilometers verderop liggen.
Daarna door de bergen heen richting Auvergne. Een wat sombere streek: paars, groen, wolken, koud, donker, leegte. Na 2 nachten in de kou, zonder douche, was een hotel in Saint-Nectaire (klein dorpje) heel welkom. Wat kan een warme douche een luxe zijn op zo’n moment!
De volgende dag konden we zeker een half uur rijden om een boulangerie te vinden (voor de dagelijkse croissant en pain au chocolat als ontbijt)... dat geeft de leegte van de Auvergne wel aan.
Het was regenachtig, niet echt weer voor een fijne wandeling, dus doorgereden naar Angoulème, waar we een paar dagen zijn gebleven. Daar hebben we gewandeld bij drie bronnen (water), zelfs op de foto (zie hieronder) is dat enigszins te zien.
De laatste dag zijn we naar een kerk bij Aubeterre gegaan. Een kerk uit de 12e eeuw die is uitgehouwen, wel te verstaan. Niet een kerk zoals je een kerk verwacht, maar een gat in de rotsen (kalksteen, denk k), een enorme hal, die dienst deed als kerk. Inclusief necropolis, waar zelfs nog wat delen van skeletten lagen (rechterfoto). De linkerfoto laat ten eerste de grootte zien, ten tweede zie je er een gat in de grond dat waarschijnlijk werd gebruikt als doopbad. En in het ‘torentje’ (sorry, ben correcte naam vergeten) werden relikwiën bewaard, al zijn die nu allemaal verdwenen. Het was bijzonder om te bezoeken, vooral omdat je dit echt niet kan verwachten.

En daarna, helaas, weer teruggereden naar Toulouse.
Nu, hier op Ensica, heb ik bar weinig te doen deze week. Morgen de hele dag college, en vrijdagochtend ook, maar verder niet. Dus doe k een beetje andere dingen (zoals een veel-te-lange blog schrijven) en volgende week kan k er weer goed tegenaan met vrijwel de hele week college!

Bon, je vous dit “À la prochaine”!

Foto's 5

Olargues

Uitzicht vanaf berg over zee (!) + Grasse















Grasse















Zonsondergang in de bergen + Gorges du Verdon

Gorges du Verdon




















Gorges du Verdon die eindigt in Lac Sainte-Croix
















Zonsondergang nabij Larange-Montéglin + Les Mées















Uitzicht vanaf Upex, dorpje dichtbij Larange-Montéglin















Auvergne: bewolkt, bergachtig, bos, velden. Schijnt typisch te zijn voor de streek!




















Bronnen bij Angoulème





















Kerk uit de 12e eeuw die in de rotsen is gebouwd.